Wetenschappelijke bijdragen tot bevestiging der Oud-Testamentische geschiedenis - pagina 68

HET MIDDELSTE EN LAATSTE TIJDVAK UIT koning

werd genoemd. Immers, op deze manier

is

Jehoram

tot

koning van Juda aangewezen door zijn vader Josafat, zeven jaren vóór zijns vaders dood (2 Kon. i 17 en 8 16). Op dezelfde wijze is Jotham koning van Juda geworden, voordat zijn vader Uzzia aan :

de melaatschheid steeds koning

stierf,

:

ofschoon Uzzia

in

sommige opzichten nog

genoemd werd.

Zoodoende vrije

is het best mogelijk, dat Nebukadnezar met een manier van spreken de vader van Beltsazar genoemd wordt,

ofschoon zijn

hij

eigenlijk

zijn

grootvader,

voorganger op den troon

of misschien

ook

alleen

geweest. Het teekerit, dat in de

is

opschriften op de grafteekenen van Salmanezer II Jehu, die Omri's

huis

heeft uitgeroeid

,

de zoon van Omri wordt geheeten. Daaruit

leeren we, of behooren

we

althans te leeren, dat naar Oostersche

de uitdrukkingen, waarmee Beltsazars verhouding tot Nebukadnezar wordt aangegeven volstrekt niet meer behoeven te beteekenen dan dat hij zijn opvolger was. Zoo dienen wij ook op te merken dat er in Daniels profetie niets gezegd wordt van de plaats waar Beltsazar zijn feest hield. Waarschijnlijk was het in Babel maar het kan ook best elders geweest zijn. Ook wordt er niets naders gezegd omtrent de wijze, waarop Babel is ingenomen. De twijfelachtige beweringen aangaande deze punten zijn geopperd door de Grieksche geschiedschrijvers. Voor het oogenblik moet de eenvoudige verzekering, dat Darius de Meder het koninkrijk ontvangen heeft, worden aangenomen op het verder niet bevestigde gezag van den gewijden geschiedschrijver. Dat het historisch niet waar is is in geen enkel opzicht bewezen. En het kan ook niet bewezen worden zoolang wij niet van elders veel meer te weten komen dan tot dusver aangaande het tijdvak waar het hier over gaat. Men heeft hardnekkig gepoogd in het boek Daniël een ernstige historische fout aan te wijzen omdat er staat dat na Beltsazars dood „Darius de Meder het koninkrijk ontving" (hfdst. 6 i). spreekwijze

,

,

,

,

,

,

,

,

,

:

48

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen