Om de oude wereldzee - pagina 541

PORTUGAL, ook

497

steeds vooruit. Vooral de historische en de geographische studie, die

Portugals glorieus verleden doet opleven, heeft er nationale beteekenis. Zelfs over de Gitanos, die overigens in Portugal nooit een rol

kenis speelden,

is

van betee-

te Lissabon één der beste studiën uitgegeven, en wel

door F. Adolpho Coëlho, onder den titel Os Ciganos de Portugal, verschenen in 1892. Aan den Moorschen tijd herinnert nog de alleen in Portugal inheemsche gewoonte, om den gevel van zijn huis geheel met

een donkere faïence, de Azuleja genaamd, te bekleeden. Ook deze gewoonte neemt af, maar de fabrieken van deze faïence-platen te Lissabon en te Oporto, genieten nog hoogen bloei en keer op keer vindt die

met deze

alleen

men nog huizen,

Oostersche, later in Renaissance-stijl gewijzigde tegels niet

van binnen, maar ook van buiten, van de nok van het huis

tot aan den grond, bekleed zijn; een singuliere, en allerminst fraaie versiering, doch

op

is.

steden.

Het leven in Lissabon is bedaarder dan in de meeste groote De Portugees is kalm en rustig van aard; iets wat vooral

uitkomt het

waar de ouderwetsche Portugees nog altijd zeer trotsch

bij

ook

in

embolado's,

zijn

stierengevechten.

Lissabon niet stellen d.

w.

z.

Zonder stierengevechten zou men kunnen, maar men kampt er met

dat op de horens der stieren koperen ronde ballen

worden vastgesmeed, zoodat de stier wel stooten, maar niet wonden kan. De Picadores, die hier Cavalhero's heeten, zijn dan ook op mooie raspaarden gezeten en vechten met de farpa, een lange piek die ze handig weten te lanceeren. Soms komt er nog een Espada bij te pas, maar die met een houten degen slechts een schijnsteek toebrengt, en de stier stapt altoos weer bij levenden lijve naar zijn stal terug. Zoo verzot als de Spanjaard is op 't zien van bloed, zoo gruwt een Portugees er van. Het pessimisme leidt er veel tot zelfmoord, maar van eigenlij kenmoord hoort men er zelden. Dieven zijn er te meer, en ook de bedelaars maken het u, niet overdag maar 's avonds, te Lissabon lastig. Want wel is de bedelarij er verboden, maar ze tiert er niettemin welig. De bedelaars hebben de stad in wijken ingedeeld. Overdag loopen ze ieder hun wijk aan de huizen af, maar 's avonds spreken ze den eenzamen wandelaar op de verlaten straten van de hooge stad aan dan geeft men meest iets om van hen af te zijn en dit ;

;

juist bestendigt het euvel.

32

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen