Om de oude wereldzee - pagina 364

DE ALGERIJNSCHE KOLONIE.

332

nog altoos dezelfde toestand aan, weten ook nu weer de Franschen met een zeer klein garnizoen meester in Tunis te blijven, terwijl ze in Algiers nog altijd een geheel armeekorps behoeven, om En,

hield

als

de bevolking

Romeinen

te

houden.

schijnt

Zelfs

hier heerschappij voerden,

man

12,000

wisten te handhaven, zagen de Franschen zich herhaal-

genoodzaakt met meer dan 100,000

van Algiers over

van de

de toestand sinds de

nog in ongunstiger zin gewijzigd Terwijl toch de Romeinen hun gezag met één legioen van

te zijn.

delijk

rustig

te

komen, en

territoriale militie,

nog

man alleen ter onderwerping

ook nu het bezettingsleger, atgezien

is

man

altoos ver over de 30,000

sterk.

Deze voor de Fransche regeering ongetwijfeld ongunstige toestand vindt

zijn

bevolking. Berbers,

verklaring

Ook

hier

in

het historisch verloop van de Algerijnsche

hadden zich

de oorspronkelijke bevolking der

bij

nu meest Kabylen genaamd, kleine koloniën van Semitische in hoofdzaak Phoeniciërs of Puniërs, maar ook de

herkomst gevoegd,

.

reeds zeer vroeg verdoolde Joden.

Romeinen

Reeds duizend jaren lang eer de

in Algiers vasten voet kregen,

hadden de Punische koloniën

of factorijen er zich gevestigd en het bewind over heel de kust allengs

aan zich getrokken. De bevolking in het binnenland

lieten ze vrij

en

ongemoeid, alleen wierven ze er hun huurtroepen uit aan, en dreven er handel meê, en niet

dan zeer langzaam

is

toen reeds

iets

van het

Oostersche element in deze deels sedentaire deels nomadische bevolking

Maar geheel anders stond het met de Romeinen. Dezen toonden, toen het hun eindelijk gelukt was Carthago te verbinnen gedrongen.

nietigen, Italië

te

van

raeetaf

maken.

het

opzet

om

Wel begonnen ook

van Noord-Afrika een tweede zij

eerst

met

alleen de kust te

maar al spoedig trokken ze toch landwaarts in, en zoo machtig was de stroom van Romeinsche kolonisten die er heen toog, dat

bezetten,

tot diep in het land en tot aan de grens der Sahara, een onafzienbare

reeks van Romeinsche steden werd aangelegd, in Grieksch-Romeinschen stijl

van tempels, theaters, amphitheaters, thermen en aquaducten voor-

zien,

terwijl

de

aangemoedigd, rijkdom

won.

land-

en bodemcultuur op zoo breede schaal werd

dat Noord-Afrika het welhaast van Italië in cultuur-

En wel hebben ook

toen reeds de Numidiërs eerst

dapper voor hun onafhankelijkheid gevochten, maar ten

Rome

toch eiken tegenstand te breken

;

slotte

wist

en toen reeds spoedig daarna

de Christelijke religie hier doordrong en Romeinen en Berbers welhaast

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen