Om de oude wereldzee - pagina 434

SYRIË.

406

stammen en

secteu die Syrië bewonen.

Vooral de gestadige wrijviDg

de Maronieten en Druzen treedt hierbij op den voorgrond,

tusschen

en overmits nu de

Maronieten van oudsher zich aan de

zijde

van

beijverden de Engelschen en de Amerikanen hun sympathie aan de Druzen te verpanden, iets wat te meer bevreemdt omdat gelijk ik straks nader aantoon, de Druzen onder

Frankrijk schaarden, zich

van Syrië wel het

alle secten

hebben.

Natuurlijk

minst op die

sympathie aanspraak

werkt hieronder ook de worsteling van het

met het Roomsche element, maar de sterkste prikkel Wie de Druzen op zijn hand heeft is toch het diplomatiek belang. beschikt bij opkomende worsteling over een machtigen militairen Protestantse he

steun.

Het

vooral sedert de jammerlijke gebeurtenissen in

is

dat deze naijver zich ontwikkeld heeft.

Gelijk

1854—1860

men weet waren

het

toen de Druzen, die door de Turksche Regeering met leede oogen

om hun

onafhankelijkszin werden aangezien, en uit wraak hierover

wierpen toen de Druzen zich op de Maronieten van den Libanon, en breidden hun vervolgingswoede al spoedig tot al wat Christen was uit tot

eindelijk

onder

de oogluiking van den Vali de groote Christen-

moord te Damaskus werd aangericht. Geheel de Christenwijk in Damaskus is toen vernield, en het getal Christenen, dat te Damaskus en in het gebergte in 1860 werd uitgemoord, schat men op 12.000. Een Europeesche vlootdemonstratie volgde, ook Nederland zond er drie fregatten heen, maar alleen Frankrijk tastte door, zette 10.000

man

landingstroepen aan wal, en wist door deze miltaire expeditie de

gedeeltelijke

autonomie der Maronieten tot stand te brengen. Het

is

vooral sedert deze gebeurtenissen dat het Zendings wezen uit schier alle

landen in Syrië ingang zocht te vinden, en hieruit verklaart het zich dat

de .sympathie en antipathie die den voorafgegauen toestand beheerschte, en met name die voor de Maronieten en Druzen ook in het Zendings-

wezen doordrong. Dit is niet denkbaar in Mohammedaansche landen waar de Islam eenparig beleden wordt, maar kon schier niet uitblijven in een land als Syrië, dat van oudsher de bakermat is geweest van een eindloos gedifferentieerd sectewezen, zoowel onder de Mohammedanen als onder de Christenen. Onder de Mohammedanen vindt

men

er naast de Sounieten de Chiiten, en voorts de Ismaeliten,

de Nosareis, de Ansariés, de Mutawilés, en naast deze de Druzen en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen