Om de oude wereldzee - pagina 263

DE HELLENEN.

239

de Grieken alleen natuurschoon konden uitkiezen.

De Alpheus laat haar wateren langs stroomen, en juist bij Olympia neemt de Alpheus de Kladeos in zich op. In den hierdoor gevormden drieer

hoek schuift het

heilig erf, de Altis

genaamd,

in,

aan de noordzijde

door de Kronos tegen de winden uit het Oosten gedekt.

De

flora is

zeldzaam weelderig, en niet minder dan zeven wegen geven uit alle deelen van den Peloponsesus tot het feestterrein toegang. In er

Juni,

als

met de

eerste volle

maan het groote

Jubelfeest intrad,

is

het klimaat er verrukkelijk, steeds door de zeelucht uit het Westen afgekoeld, en als dan schier plotseling dit anders zoo plechtig-stille oord

door het optrekken der tienduizenden pelgrims uit

alle

hoeken van

Griekenland en door het aanrijden van de paarden en de wagenen, die

aan de wedstrijden zouden deelnemen, met dartel leven bezield werd, moet, naar ooggetuigen in opgetogenheid melden, het geheel een tafereel

van zeldzame schoonheid en indrukwekkende grootheid geboden

hebben.

Pausanias

is

ook hier onze beste zegsman.

Oorspronkelijk

was Olympia niet anders dan de plek, waar Elis Zeus vereerde. Aan EUs bleef ook later over Olympia het zeggenschap, en de Hellenodiken, die de regeling van het feest op zich hadden te nemen, in het Boeleuterion hun raadhuis bezaten, en in hun purperen mantels voor een ieder herkenbaar waren, werden steeds door den Stadsraad van Elis aangesteld. Eerst van lieverlede groeide de roep van deze Zeusfeesten

aan,

en pas in 776

v.

Chr. begon

men op

lijsten

de

namen

van de overwinnaars in de kampspelen op te teek enen reden waarom de tijdrekening der Olympiaden eerst van dit jaar af dagteekent. ;

Ruim duizend en eerst

jaren heeft deze feestjubel te Olympia stand gehouden,

in 393 heeft Keizer Theodosius II de sluiting

heidensche spelen gelast.

ook van deze Toch had ook reeds vroeger aardbeving

met name was om onverwijld daarna in nog

bittere verwoesting aangericht. In 522 en 551 v. Chr.

schier alles in puin neergeworpen, doch

worden herbouwd. Eerst na 393 n. Chr. begon het gestadige verval. Romeinsche architecten sleepten weg wat ze elders gebruiken konden. De Christenen vernielden opzettelijk, wat als overblijfsel van afgodischen eeredienst niet langer mocht geduld worden. De Alpheus, herhaaldelijk buiten haar oevers tredende, overschitterender pracht te

dekte allengs het geheele terrein met een sliblaag.

Verstuiving deed

het overige, en toen in 1723 Montfaucon en in 1766 Chandellier het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen