Onze leestafel - pagina 6

452

ONZE LEESTAFEL.

hij te Bethleliem vol geestelijk kerstgenot kon smaken, altijd na een collation hem door den „burgemeester" aangeboden, een coUation dat „keurig" was. Ziet, zooveel kan een mensch toevloeien die bescheiden zijn weg gaat en op wereldsche voorrechten

zoodat

geen aanspraak maakt. Geen nieuwe vondsten, geen boeiend reisverhaal: zoo leidt de schrijver zelf

zijn

werk

in.

Hij heeft zijn reis

ondernomen

in

de eerste waarlijk groote vacantie die hij in 50 Jaar gehad heeft „met de (Ie pauvre homme!) om persoonlijk kennis te maken „religieuse, sociale en politieke toestanden" in het Oosten.

dan

hij

was

zijn

sterk.

boek heeft geschreven ? Nu Misschien heeft hij ook het

Waarom

de gebruikelijke aandrang peil der kennis van heeren

:

deputaten willen verhoogen: en dat kan.

De uit dit boek veel op te doen. naderen der 70 jaar nog met jeugdige frisch-

Kennis valt inderdaad schrijver heeft

heid op

hem

bij

't

betrekkelijk nieuwe velden van waarneming

vertoeven" veel gezien, en heel

vlijtig allerlei

bij

„kort

gegevens van ethno-

graphie, godsdienstgeschiedenis enz. bijeengebracht.

Natuurlijk kan het niet anders of duidelijk vertoonen zich de

sporen van het niet voldoende beheerschen der schier onbegrensde stof, die daarbij, blijkens de dateering der hoofdstukken, bijzonder

vlug

is

verwerkt.

Wie

in

de ethnographische litteratuur geen vreemdeling

is

vindt het beeld van het Zigeunervolk onbeholpen in elkaar gezet.

Of de heeft

schrijver

van

genomen en

geschriften

heeft

't

Zionisme

meer dan oppervlakkig kennis

Theod. Herzl's Judenstaat en verdere gelezen? Aan de juistheid van wat over Derb.v.

vischen-kloosters te Khonia en elders twijfel.

Het stuk over

Bab

is

gezegd

rijst

rechtmatige

en de Babisten in Perzië

is

er bij

de haren bijgesleept. Over 't geheel heerscht in dit alles groote overlading. Het boek is volgestopt met stof, zelfs statistische gegevens, waarvan de lectuur niet 't

beschrijven van Palestina

bij

bepaald vermakelijk is. Ik stel mij menig lezer voor, met obligate bewondering voor dit boek een geeuw onderdrukkend of zich de oogen uitwrijvend. Hij sluit het en laat het voorloopig liggen; maar zwetst op het ontzaglijk degelijke van den inhoud. Het pikante van den stijl des schrijvers komt te midden van dat doode gewicht van feiten, namen en cijfers slechts zelden te voorschijn. Ook minder dan men zou verwachten gunt de schrijver aan zijn volkje 't genot van te knikken bij bekende klanken als Paganisme (p.

15\ souvereiniteit in eigen kring

(p.

328), en als er eens een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen