Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Om de oude wereldzee - pagina 493

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Om de oude wereldzee - pagina 493

I. Het Aziatisch gevaar. Rumenië. Rusland. De Zigeuners. Het Joodsche probleem. Constantinopel. Klein Azië. Syrië. Het Heilige Land.

2 minuten leestijd

HET HEILIGE LAND.

463

uu tusschen hem en hen. Ze zijn buiten Israël. En nu lokt Jezus zelf de beslissing uit: „Wie zeggen de menschen dat ik ben?" Met die menschen bedoelde Jezus natuurlijk niet de inwoners van het oude Paneas, maar de Joden van Galilea. Hoor het antwoord maar „Sommigen zeggen, Johannes den Dooper, anderen Jeremia of Elias." Zoo sprak men onder de schare in Galilea, dat in het Zuiden

Het

staat

:

daar verre

lag.

En tegenover

neemt

Hij isoleert ze van die schare. Hij

principieel verschil tusschen die schare en

heet het: „Maar wie zegt

gij

ze

op zich

zijn

jongeren.

Hij wil het

zelf.

hen doen uitkomen. En nu

dat ik ben? een vraag door Petrus zoo

beantwoord met de

uit het volle hart

nu

die schare stelt Jezus

belijdenis

:

„Gij

zijt

de Christus,

de Zoon des levenden Gods." Daarop trekt Jezus de scheidslijn door

en spreekt van en

Israël,

Zijtie

gemeente tegenover de gemeente van het oude

staande

allicht

Caesarea Philippi, zegent

hij

voor

de

om

Petrus

om

zijn

heilige

zal

zijn,

maar dat de poorten der

durf,

en

kolossale

de Christus

als

zijn initiatief,

om

zijn

moed,

laat voelen dat de tegenstand schrikkelijk

hel tegen Zij7ie

zullen vermogen. Niet in Galilea, neen,

Jezus

vestingpoorten van

en de stichting

Gemeente

niets

midden in het Heidenland is van Zijne Gemeente en Zijne

Kerk geproclameerd. Nieuw- en Oud Testament, ze scheiden zich hier van elkander af. En nu gaat 't van den Hermon naar den Thabor. Naar Israël terug. Naar den berg, die als middenpunt in Palestina geplaatst, uitzicht op heel den omtrek bood. In kleine dagreizen, zes dagen lang, heeft

weg van Paneas naar den Thabor, die op zich-zelf niet meer afliggen, met zijn jongeren doorwanwant met de belijdenis was het niet uit, nu veeleer kwam eerst

Jezus den

dan vier dagreizen van elkaar deld;

het bangste. Zou die belijdenis in zijn jongeren standhouden, ook als ze

hoorden en zagen dat

nu vlamt op eens

al

't

naar Jeruzalem en het kruis ging

wat de jongeren Jezus aan

?

En

liefde toedroegen,

tegen die gedachte van het kruis op, en wijst Jezus Petrus met een „Satanas, ga achter mij", in zijn drogrede terug.

Thabor, God-zelf

en op dien Thabor zou bezegeld

worden,

zóó

't

Doch het gaat naar

Messias-geloof der jongeren door

bezegeld,

dat

het

ook

tragische in Jezus' ondergang bestand was. Aangrijpend voorviel.

Heel

't

doel Gods in Israël was,

met

tegen het is

wat daar

zijn geestelijke

wezendheid tot het menschelijk hart te naderen, de verborgen

aan-

heerlijk-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1907

Abraham Kuyper Collection | 590 Pagina's

Om de oude wereldzee - pagina 493

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1907

Abraham Kuyper Collection | 590 Pagina's