Om de oude wereldzee - pagina 248

DE ZIGEUNERS.

226

werken nooit dan wanneer het moet. Ze houden zich dan bezig met houtsnijderij en kleinen arbeid in ijzer. Ze hebben hiervoor haast geen gereedschap, maar weten wonderen van kunst met dat klein gereedschap te tooveren. Ze hebben hiervoor een traditioneele handigheid, die niemand hun kan verbeteren. Ook is hun paardenkennis ongelooflijk, en verstaan ze vooral de kunst om een ouden knol weer jong te maken, en voor goed geld aan den man te brengen. Hun gewone kost is een soort pollenta. Brood eten ze weinig En voorts jagen ze op wild en allerlei ongedierte, en eten al

tot muizen en vleermuizen toe.

Het paard

hun een

is

wat

ze

vangen kunnen,

Alleen van het paard blijven ze

heilig diei,

waarvan

ze, al sterft

af.

het geheel

gezond, b.v. door beenbreuk, het vleesch nooit aanraken. Kippen- en

ganzendieven

zijn ze

van het eerste water; en nooit kunnen ze zich

inbeelden, dat ze zich wel een lijster in het bosch,

maar

niet een kip

van een boer zouden mogen toeêigenen. Begrip van anderer eigendom hebben ze niet, en ze verstaan het niet, als men hen voor diefstal hangt saam

met hun inbeelding, dat zij alleen in vollen zin mensch Daar nu heel de wereld aan den mensch toebehoort, eerbiedigen ze geen grenzen van lauden en staten, maar beschouwen heel de wereld als hun vaderland en alzoo hun toebehoorende. De anderen wonen eigenlijk op hun land. Ze hebben dan ook Dit

aanklaagt.

zijn.

een zekere wereldgeographie, doordat ze op

alle

tweesprongen van den

weg geheimzinnige teekens plaatsen, die zij alleen herkennen, en waarop afgaande, ze hun tochten door heel Europa hebben uitgevoerd. Juist daardoor voelen ze zich dan ook als één samenhangend volk, en hun strenge organisatie stelt hen in staat, steeds te weten waar de andere groepen zich ophouden, en des noodig. zich met hen te verzamelen.

Ze

hebben een eigen banier van rood en

geel,

onderscheiden benden weten die banier voor zich pasklaar te

door er een eigen brj

boom

de andere de den,

bij

in af te beelden

;

bij

de eene bende

een derde de olm. Juist die strenge

met hun huwen

is

en de

maken

dit de eik,

Oï'ganisatie.

hun stam en hun geheimzinnig dat ze zich bijna nergens in de andere volken oplossen, maar steeds als Zigeuners een eigen complex blijven vormen. In Hongarije en Spanje neemt dit wel af en verslapt de in

verband

karakter,

band, altoos

brengt

maar

in

teweeg,

hun nationale snaren worden aangeraakt, trilt toch weer het fiere Zigeunerbewustzijn. Toen een Engelsch reiziger als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen