Om de oude wereldzee - pagina 334

HET JOODSCHE PROBLEEM.

310

ontegenzeggelijk een gevaar op voor de veiligheid van het Russische

en

richting

dan kon het voor de veiligheid van het

ontwikkelen,

te

Rijk niet zonder beteekenis

Poolsche

het

zijn,

dat dit zeer talrijke element, waarbij

saamgedrongen

aansloot,

zich

Romanows

element op de grenzen, zich in vijandige

Joodsche

sterke

dit

verhouaing tusschen het Rijk der

de

toch

Bleek

rijk.

was

op

zijn

meest

Europa vooruitgeschoven westergrens; en dit te meer omdat de overige Joden, in de wester- en zuidergewesten van het machtige Rijk, vanzelf geneigd waren voor hun Poolsche geloofsbedreigde,

geuooten

in

trekken, en straks in

partij te

hun

lijden deelden.

komt, dat in de 19« eeuw de Joodsche bevolking

Ze

toenam.

sterk

bedroeg

in

was aanvang der 19^ eeuw nog

Waarbij

Polen ongemeen

in

1816 nog slechts 212.000 een kleine 9

slechts

^

en

zielen,

In den

van 1.176.000 aangegroeid.

in 1888 reeds tot een cijfer

der bevolking,

waren ze op het einde dier eeuw reeds gestegen tot 15 /. Wijze politiek had daarom moeten raden, in het verre oosten van het onder eigen

opdat ze

konden

een geheele landstreek voor de Joden te openen,

Rijk

onmetelijke

bestuur

Maar

ontwikkelen.

tegenovergestelden

weg

in.

ver

zich

van de gevaarlijke grens

Catharina

reeds

II

sloeg

den geheel

Reeds onder Keizerin Elisabeth bekroop

den Russischen machthebbers de vrees, dat het Joodsche element,

van Rusland binnen, afbreuk zou doen aan de Grieksch-orthodoxe Kerk. Toen namelijk haar ministers er haar op drong het wezen, zoo

een

dat

kundige

antwoord

hart

't

land

als

Rusland,

om

de

Joden

beheerscht.

En

aan

gaf,

te

nemen,

in

door

Rusland de houding, tegengodsdienstige

overwegingen

hoewel Keizerin Catharina II noch in haar politiek, noch

in haar privaat leven,

Christin

fier

„Ik verlang voor mijn land geen voordeel van de vijanden

:

van Christus". Zoo werd van meetaf over

den handel te doen bloeien,

kooplui als de Joden niet missen kon, luidde haar

ook maar eenigszins den indruk van een overtuigde

volhardde

toch ook

zij

bij

deze gedragslijn, en besloot

door haar Ukase van 1769, dat de Joden wel in het zuiden,

d.

i.

in

het toen pas veroverde Nieuw-Rusland, zouden geduld worden, maar

dat

de

toegang tot het eigenlijke Rusland ten eeuwigen dage voor

hen gesloten zou

blijven.

Eenerzijds de toeleg,

om

Een dubbel streven sprak

zich hierin uit.

het eigenlijke Rusland tegen den Joodschen

invloed te vrijwaren, en andererzijds de wensch,

om

in de

nog zeer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen