Wetenschappelijke bijdragen tot bevestiging der Oud-Testamentische geschiedenis - pagina 244

, ,

BEWIJZEN VAN EEN ZONDVLOED IN EUROPA. met de bergreeks van Cóte-d'Or, duizend en

dertig voet

boven

het Saone-dal dat hier zeshonderd voet boven den zeespiegel hgt.

met beenderen gevuld vindt men aan den tegenovergestelden kant van den heuvel, en deze bevatten

Twee gewone spelonken van paarden

overblijfselen

,

,

,

wolven

,

vossen

,

beren leeuwen ,

,

herten

,

ossen, olifanten en rhinocerossen.

De

bedoelde spleet

ligt

dicht

bij

den top van den heuvel en

is

gevuld met een „breccië", samengesteld

uit

brokstukken van de nabijliggende rotsen

,

besloten

met beenderen welke Prof. A. Gaudry aanwees als afkomstig van den leeuw den losch het paard den wolf (die veelvuldig in de holen voorkomen), en van den vos, den das, den beer, den haas, den rhinoceros, het zwijn, den os en het hert. De beenderen waren verschrikkelijk gebroken. Gaudry merkt op dat ze nooit zoo konden opeengestapeld zijn dooj- inenschen noch door dieren, want de breuken gelijken volstrekt niet op die, welke de mensch maakt om er het merg uit te halen en in weerwil van de groote massa wolven vertoont geen enkel beeti eenig teeken van afknaging door carnivoren. Hoe is het dan mogelijk, dat die verzamehng daar bijeengebracht zou zijn? Gelijk Gaudry terecht opmerkt „waarom zouden zooveel wolven beren paarden en ossen

in

een

of bruinachtige aarde

gele

,

,

,

,

,

,

een heuvel beklommen hebben

,

,

die aan alle kanten geïsoleerd lag ?"

Gaudry merkt voorts op, dat het bezinksel gevormd

door

schijnt

de breccië en de beenderen in een spleet heeft gestort. „Maar," vraagt hij, „vanwaar kwam het water in voldoende hoeveelheid, dat het deze beenderen kon samenbrengen?" De spleet is

water,

zóó

dat

dicht

bij

weinig grond

blokken

er

moesten

zij

den is

top

van

den heuvel, dat

er

boven haar maar

voor verzameling, en waren de beenderen en rots-

een stroom of door stortregens in geworpen dan meer of minder afslijtsel toonen en hun scherpe hoeken

door

,

verloren hebben. Prof. Prestwich gaat eerst al

behoorlijk 224

de andere voorgeslagen hypothesen om een

na, en past vervolgens zijn eigen theorie toe,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen