Om de oude wereldzee - pagina 526

PORTUGAL.

482 Zelfs

moedigde

pogen van

hij dit

zijn volk,

om zich koloniaal te herstellen,

aan, en liet in Manicaland de door Engeland teruggedrongen grens weer

opschuiven, maar dit juist berokkende

hem in 1890

het noodlottige En-

Methuen had Engeland s hand werd meer dan eens door Engeland als een wingewest bejegend. Bij den oorlog met de Boeren Zoolang in Transvaal kwam het opnieuw uit bij Lorenpo Marquez. uitwees, bleef men alle ding gelijk Engeland het Portugal nu prees te Londen vriendelijk; maar toen men ontwaarde, dat het afhankelijke Portugal het aandorst, om zich tegen het machtige Engeland te verzetten, barstte te Londen een onweder van gekwetste majesteit

gelsche ultimatum. Sinds het verdrag van

steeds zwaar op Portugal gedrukt. Portugal

los,

en aarzelde

ultimatum

volk

aan de

geërgerd

schitterende

die

pas

liefde

voor

Engeland zich over Portugal aanmatigde,

uu Engeland het aandorst Portugal

s

het

zelfs

koloniale

de nieuw-

waar heel

leven,

zijn

de Cortez in openlijk verzet, en de arme Koning,

vorig jaar,

1889,

in

Werd

den

troon had beklommen, zat

het ultimatum niet aanvaard, dan

tusschen

de twee

kreeg

morgen het Engelsch eskader op de Taag, en

hij

om

op zoo niets ontziende manier te

historie in meesprak,

kwam

Reeds lang had men

de grievendste wijze. die

getoond; maar

opbloeiende

krenken,

op

voogdij,

Portugal een vernederend

ultimatum krenkte het anders zoo apathieke

te zenden. Dit

Portugeesche zich

men geen oogenblik om

vuren.

nam

hij 't

aan,

dan wachtte hem de hoon van zijn volk. Er is toen gelaveerd. Een nieuw kabinet trad op, en iets heeft Engeland in 't eind toegegeven, maar in hoofdzaak ^ging het ultimatum door. Portugal moest zich Manicaland terugtrekken, en deze aanranding van haar nationale eer heeft de bevolking nooit aan haar Koning vergeven. Zij verdacht den ^orst van voorliefde voor Engeland, en zelfs de orde van den uït

Kouseband heett de Koning niet durven aannemen, daar een Engelsche ridderorde in het oog van het volk als een brandmerk gold. En de hieruit geboren tegenzin tegen de Kroon heeft Koning Carlos nooit geheel kunnen overwinnen. Wie eens zondebok is, wordt zoo licht zondebok van

alles.

Ook de

finantieele tegenspoeden, die kort daarop

tot een staatsbankroet leidden,

werden nu op rekening van den Koning

geschoven, en geheel de verhouding tusschen den Vorst en zijn volk bleek vervalscht. Wel had de Koning, toen het Staatsbankroet uitbrak,

afstand

gedaan

van een

vijfde gedeelte

van

zijn civiele

lijst,.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen