Om de oude wereldzee - pagina 459

MAROKKO. blijven, zoolang

men

te

421

Fez niet in staat

is

meer energie te betoonen. Had Abdul Azis, toen

En

juist hierop daalt het uitzicht steeds

bij

een volksoploop te Casablanca enkele Europeesche arbeiders gedood ijlings de schuldigen gevat en bestraft, zich verontschuldig-a

meer.

waren,

en vergoeding van schade aangeboden, zoo zou geheel de expeditie naar Casablanca zijn uitgebleven. Nu zijn die enkele dooden door het neerschieten van honderden Marokkanen gewroken en zal de Sultan voor een kosten-rekeniug komen te staan die hij niet betalen kan. Frankrijk daarentegen heeft zijn macht kunnen tooneu iets wat dan straks weer op de Oostergrenzen terugwerkt. Roemen kan men de ;

Europeesche politiek ten opzichte van een zwakken Staat als Marokko zeker niet. In de 15e en 16e eeuw werd Spanje tenminste nog geleid door de ideale gedachte om het Christendom te brengen, en thans spreekt

men wel van

het

brengen

men

van hoogere beschaving, maar er alleen op uit, zich meer afzetgebied

feitelijk is dit bijzaak,

en

voor

verzekeren. Zelfs

zijn nijverheid te

beschaving die

men

is

feitelijk

is

het zeer twijfelachtig, of de

in het leven roept, uit ideaal

bezien, wel zooveel hooger staat

oogpunt dan de eigenaardige beschaving, die

deze volken uit een geheel ander beginsel ontwikkeld hebben. Toch is deze stroom, die materialistisch in haar motief is, voorshands niet te stuiten.

Men dwingt

deze Staten de Europeanen toe te laten. Komt er dan worden ze bloedig gewroken. Voor die wraakneming wordt de zwakke Staat geldelijk verantwoordelijk gesteld. Kan hij

dan

conflict,

niet betalen, dan leent men gretig uit beide handen, en de zoo ontstane schuld wordt de strop, die straks alle vrije ademhaling belet. Zoo is het in Tunis gegaan, en zoo zal het straks gaan in Marokko, en welke

Europeesche mogendheid

hierbij de beste wol zal spinnen, zal ten slotte afhangen van de commercieele activiteit die men ontwikkelt. Duitschlands optreden had althans dit goede gevolg, dat het aan Europa een

stem in het kapittel voorbehield en ook ons de «open deur « verzekerde. België ging ons ook in Marokko voor. Eens zelfs bezocht Koning Leopold, als Graaf van Ravenstein, in zijn jacht de Marokkaansche haven-

En

waar suiker, kaarsen en thee de hoofdaanvoer zijn, kon ook Nederland van den Marokkaanschen handel even goed als België steden.

toch,

het profijt trekken

;

iets

lag het op onzen weg,

wat we dusver nog nagenoeg

om

nu we

als

niet deden.

Ook

onderteekenaars van het verdrag

van Madrid en Algepiras weer recht hebben

om mee

te spreken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen