Om de oude wereldzee - pagina 103

RUMENIË. is

de eerste in heel het Oosten geacht.

siteiten

van Rumenie

Saam hebben de twee

130 hoogleeraren

waaronder vele vreemdelingen. heele

87

En dan komt

van scholen voor speciale

reeks

veeartsenijkunde,

en ruim hier

Univer-

5000 studenten,

nog

bij

een ge-

studiën, voor pharmacie en

twee kunstscholen, twee conservatoriën voor de

muziek, vier technische scholen, een houtvesterschool enz. Zelfs voor

de Rumeniërs in Turkije geeft de Rijkskas jaarlijks een subsidie van

Bovendien

250.000 Lei.

de

Universiteit

te

is

de Academia Rumania gesticht, en

Bucharest niet

museum, maar ook de

alleen

een

is

aan

nationaal-historisch

I verbonden,

nu reeds 150.000 geschriften bevat. Op elk terrein heeft alzoo Rumenie zich beijverd om zijn ontwikkeling in het spoor van West-Europa te leiden; en heeft de Koning door het formeeren van een krachtig leger Rnmenië's onafhankelijke positie verzekerd, niet minder gelukkig slaagde zijn poging geestelijke

om

Bibliotheca Carol

die

het Rijk inwendig te sterken, zoodat ook wat

ontwikkeling betreft, Rumenië,- eer nog het vierde eener

eeuw verloopen is, de vergelijking met meer dan één Staat in het Westen glansrijk zou kunnen doorstaan. Reeds heeft men zich op tal van Congressen van de volkomen gelijkwaardige ontwikkeling der Rumeensche gedelegeerden kunnen overtuigen. Tal van geleerde genootschappen zijn te Bucharest opgericht. In Xenopol bezit Rumenië een uitstekend geschiedschrijver. Aron Densusianu schreef een veelgeroemde geschiedenis van de Rumeensche letterkunde. De Folklore van Rumenië heeft ook in het buitenland belangstelüng gewekt door de Contes de Pelesh van Carmen Sylva, de Wallaclmche Mdrchen van Schott en de Doinas van Alecsandri. Georges Asaky en Negruzzi verhieven het tooneel. Nicolas Filimon en Nicolas Gane schreven uitnemende romans, en naast Carmen Sylva trad als vrouw ook Dora d'Istria als schrijfster van naam op. Maar vooral in het krachtig opleven der poëzie sprak het ontwaakte volksleven. Van André Muresiana gewaagde ik reeds, maar in het bijzonder van Gregorius Alecsandrasco,

van

Basilius Alexandri en Michael

herleving der dichtkunde

uit.

En wat

Eminesco ging de

architectuur, beeldhouwkunst

en schilderkunst betreft, leefde nog wel geen nationaal-Rumeensche kunst op, in zoover bijna alleartisten tot de Byzantijnsche of Fransche

maar de zin ontwaakte toch om de oud-Rumeensche de monumenten en musea te bestudeeren, en in de

scholen behoorden,

kunst weer

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen