Om de oude wereldzee - pagina 380

GONST ANTINOPEL.

854

Achter deze in Tekkieh's wonende monniken schuilt dan

verlaten.

nog het cougregatiewezeu of vereenigiugsleven van Sufitischen aard, waarover ik bij Khonia spreken zal. Hier zij alleen opgemerkt, dat het

en

nomistische

streng

van den Islam het op ondiep Deïsme. Allah

Wezen, dat digen

is

ze in diepe

ritueel

zich-zelf

karakter

weinig verder brengt dan tot een

het machtigste Wezen, hoog boven hen

van het fatum zich afwikkelt, zonder dat Allah er

wijzigt of in omzet. Natuurlijk

kennen

ze

hulp in

niet alleen

te

roepen;

hun

beginsel van

een

voorzienig bestuur veel op hen

zijn

werkt, daar immers toch alles fatalistisch vooruit verordineerd deze rol

;

onderworpenheid aanbidden, maar op onein-

en zonder dat

afstand,

streng-geformuleerde

houden

maar ook het gebed om bidden ze voor hun dooden; maar

religie ligt dit niet.

en

iets in

ze zich hier niet streng aan, en

aanbidding,

zelfs

is,

Daarin

is

Allah's in het

de Deïstische afsnij-

ding van alle gemeenschap met het Eeuwige Wezen overheerschend. Doch natuurlijk, dit bevredigt het gemoed niet, vooral niet het gemoed van den Oosterling, en vandaar, geheel buiten de oflBcieele

Moskee om, de werking

in Islamitische kringen

van een sentiment,

dat in mystiek, ecstase en ascese een eigen bevrediging zoekt. zijn

zinnenden en peinzenden en aan phantasie zoo rijken geest

Door is

de

Het dualisme tusschen dezen oosterschen aanleg en het formalistisch Deïsme van den officieelen Islam is dan ook reeds in de 8" eeuw uitgekomen en duurt nog altoos voort. De Imams begunstigen deze mystiek wel niet, veeleer zien ze het gevaar ervan in en werken het tegen, doch bij het Oosterling hier als vanzelf op aangelegd.

weinig geestelijk karakter, dat de Imams en Mollahs gewoonlijk bestrekt

zitten,

dit

verzet

om

eer

het mysticisme aan te moedigen,

gaan naar den achtergrond van het leven. Nu is in Constantinopel deze geestelijke beweging des gemoeds ongetwijfeld minder krachtig vertegenwoordigd, dan in meer afgelegen ook

moet het deswege

al

streken,

vindt

maar

men

schuil

ze oefent er toch haar invloed welterdege. Bij tientallen

er een soort kloosters, en onder deze zijn het vooral de

dansende Derwischen in de Rae de Pera, en de huilende Derwischen te Scutari, die voor

De Ze

dansende

hun Tekkieli geen geringe vermaardheid verkregen.

Derwischen

zijn niet talrijk,

behooren

tot

de

orde

der

MeslevVs.

meest vrome, goeddoende eenlingen, en die zich

zoo weinig opsluiten, dat

zelfs

vreemdelingen van

allerlei nationaliteit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen