Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 256

Afd.

!48

2.

Hfst. III. § 83. CLARISSE.

overeenkomstig, in zeer breede apologetiek steun gezocht tegen

de altoos nieuwe bedenkingen, die de recta ratio

werpen

in te

En

(p.

zoo komt Clarisse dan tot de H. Schrift in

om nu weer

deel,

niet

ophoudt

222 — 233).

wierd losgewrikt.

zijn Philologisch

zoo goed doenlijk vast te zetten, wat eerst

Nu

toch vernemen we, dat de auctoritas der

H. Schrift niet op de rede steunt, maar „inde praecipue

vanda

est,

arcana

illis

quod Scriptores Sacros

peculiari

Dei

deri-

vel

auxilio,

revelante, vel in scribendo dirigente eos, et ne res

religionem pertinentes

ad

minus accurate exponerent, cavente (quod

Inspirationem vulgo vocant), usos fuisse constet"

(p. 236).

Schijn-

baar wordt de S. Scriptura dus weer in oud-Gereformeerden zin fons unicus. Hij schat ze toch „ceu fons perennis, ex quo quicquid

ad divinitus revelatam religionis doctrinam, adeoque ad Theo-

logiam Christianam, pertinet, unice pctendum

beperking van de

inspiratie

tot

est" (p. 236).

Toch is door

de res ad religionem pertinentes

de eenheid der Schrift reeds gebroken, en dus aan de ratio het recht van schifting toegekend. Zoo treedt dus nu de Critica Sacra

op

(p.

uit

te

als

echt

237),

zoowel de Critica verbalis

werpen, het bedorvene

Isagoge

te

keuren,

om

als realis,

het valsche

te verbeteren en het echte

goud

waartoe Clarisse de geheele dusgenaamde

op de H. Schrift rekent

(p.

237

— 272).

Na de

Critica

Sacra volgt dan de Hermcncutice Sacra, die volgens Clarisse wel

aan de gemeene regelen van

alle

uitlegging gebonden

is,

toch aan het bijzonder karakter der H. Schrift een eigen ontleent,

met name

bij

Tot op zekere hoogte uitlegging gelden

subsumeert Clarisse

maar gelijk

de uitlegging der Profetische boeken.

laat hij

(p. 279).

dan ook een mystieke en typische

Onder de Theologia

niet alleen

het

dogmatum

reeds ;

bij

hem

historica (p. 3

154

op

blz.

heet;

blz.

tot

beslaat, en

et ecclesiasticae,

de Theologia Philosopha, die

waaronder

— 399)

voorts de historia doctrinae et

en verder de antiquitates sacrae

400

1

de historie der godsdiensten,

Bijbelsche Geographie, Chronologie en Genealogie. hij

1

de Historia Biblica et Ecclesiastica,

op zekere hoogte ook

tot

maar vorm

hij

de

En dan komt

niet

minder dan

saamvat de Theologia

naturalis,

de Theologia Biblica, de Dogmatiek, de Symboliek, de Polemiek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen