Parlementaire redevoeringen - pagina 37

DE ZUID-AFRIKAANSCHE OORLOG.

35

met de houding, destijds door haar voorsteller tegenover het toenmalig Kabinet aangenomen, niets uitstaande. Toch is de opmerking van andere leden

dat

juist,

afstemming

deze

in

der

motie

allerminst

Mede „namens

indemnity aan het Kabinet werd uitgereikt.

een

of

bill

zijne politieke

vrienden" had de heer Rink zich zakelijk in gelijken zin als het lid uit Sliedrecht uitgesproken, en verklaard, dat het stemmen tegen de motie zijnerzijds beheerscht

bladz.

de

618

v.v.)

der

uitsluiting

zich

in

werd door de dreigende

Van Roomsch-Katholieke

gelijken

beide geest

had

dr.

Schaepman, wat

Republieken van de Vredesconferentie betrof, doen hooren, en zijn stem tegen de motie in

hoofdzaak daardoor gemotiveerd, dat de

uitsluiting

van den Paus

nóch die van Financiën met de motie medegingen, vindt opmerking van dr. Schaepman voldoende verklaring.

Justitie,

De derde

niet

werd. Dat noch de tegenwoordige Minister van

gewraakt

tegelijkertijd

Kabinetscrisis. {Handelingen,

zijde

in

deze

Kuyper de Zuid-Afrikaansche Republieken

maal, dat dr.

te

berde bracht, was op 30 Maart 1900, toen de goedkeuring der verdragen,

van de Vredesconferentie uitgegaan, aan de orde was. Hij sprak en stemde toen tegen de goedkeuring dier verdragen, juist wijl de oorlog Zuid-Afrika nog hangende was, en dat wel, omdat onze zwakin heid

ons

noodzaakte,

„machtelooze

dien

bij

toeschouwers"

Juist het pijnlijke

om

te

oorlog, blijven

gelijk

hij

zich

{Handelingen,

eerst dit verdrag te sluiten, en

dan

uitdrukte,

bladz.

1368).

te

moeten

stil

zitten, bewoog hem. „Als één man hadden de mede-contractanten moeten spreken", en nu ze dit niet deden, „moest zelfs Nederland de bede om interventie", zoo liet hij zich uit, „wijzen van de hand" (bladz. 1369). De laatste maal besprak het lid uit Sliedrecht deze aangelegenheid op 4 December 1900, doch ook toen geenszins in een geest van dit geheel afgezien van eiken geest voorkomt, dat op het stuk van buitenlandsche zaken hier nooit partijschappen gelden, maar wij allen te zamen geroepen zijn, om als ééne ondeelbare vertegenwoordiging van het ééne Nederlandsche volk de Regeering te steunen" {Handelingen, bladz. 5\0). Tevens werd opzettelijk gewezen op de moeilijke positie van den

oppositie.

van

Hij zeide toch:

oppositie,

„homme en

omdat het

place"

en

„Ik doe

mij

erkend,

dat

deze zooveel minder

spreken was dan een Kamerlid {Ibidem).

De

vrij

in

zijn

zending van de Gelderland

werd met warmte toegejuicht, en voorts alleen geïnformeerd, niet of Nederland op eigen hand mediatie had aangeboden, maar of er ook pogingen waren aangewend, om tot interventie of arbitrage te geraken, wat niet anders kon beteekenen dan: in samenwerking met andere mogendheden. Dit laatste nu was, gelijk het vervolg zijner toen ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen