Parlementaire redevoeringen - pagina 644

ZITTING

642

zeg. Ik zie echter niet in, dat de zicht

dat

verkiezen zou

te

niet alleen

1

903—

904.

door hem aangegeven weg

Stotteren

zijn.

1

is

in dat op-

een allerongelukkigst gebrek,

physisch het gezicht bederft door

allerlei

vertrekkingen,

maar ook psychisch kwaad doet aan het karakter, omdat het bang maakt, door den persoon, wanneer hij voor anderen moet lezen of Maar zoover ik kennis draag van spreken, met vrees te vervullen. methode eenvoudige gevonden om dat gebrek eene is er het stotteren, te verhelpen, en kan ieder onderwijzer zich heel gemakkelijk die methode En waar langzamerhand meer en meer van de liefde eigen maken. van

voor

onderwijzer

den

kind

het

daar

blijkt,

is

er alleszins hope,

langs dien weg, desnoods met eene geldelijke aanmoediging, goede

dat

kunnen bereikt worden. Geheel anders staat het met de slecht sprekenden. Wat bedoelt men met spreeklessen ? Bedoelt men daarmede den tongval uit te sluiten? Ik vraag dit, omdat men zich beroepen heeh op het rapport, uitgebracht Nu bestaat, in de Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde. resultaten

gelijk

men

tot in

de steden

wat

weet, in Vlaanderen en Brabant het ongerief, dat allerwege,

een sterk uiteenloopende tongval gesproken wordt,

toe,

tengevolge heeft,

omdat

dat

de beschaafde klasse Fransch

blijft

spreken,

voor eene beschaafde spraak van de Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde, op de scholen een onderwijs in het spreken te doen geven, waardoor onze beschaafde Nederlandsche taal ook daar zij

die

dat

gevoelt,

niet leent.

En nu

is

ingang

mogen

vinden.

zal

tongval

zich

het het streven

Dit

is

gansch

iets

anders dan wat wij hier

op het oog hebben. "Wanneer de bedoeling was, het eigenaardige van den tongval van Friezen, Overijselaars, Gelderschen, Zeeuwen en Limburgers weg te nemen, dan zou ik tegen die unificatie van ons volksleven moeten opkomen. Ik vind iets

in

eigenaardigs,

iets

Zuid-Afrika heeft

dialect,

men

taal

tongvallen dikwijls

iets liefs,

Tijdens de groote worsteling

gedichtjes zien verschijnen in het Afrikaansche

waarvan ieder gevoelde,

Nederlandsche

in die

wat mij aantrekt. dat

een

gedicht in onze beschaafde

eene dergelijke bekoring niet kon hebben.

Er is verder, door de geachte afgevaardigden, de heeren Janssen en Ter Laan, gesproken over het gevaar, dat het binnenkomen in Nederland van uit Frankrijk verdreven congregaties zou kunnen opleveren. Mij dunkt, ik kan het debat daarover aan die beide heeren overlaten. Mijnerzijds zou ik eerst aanleiding hebben tot spreken, indien door den heer Ter Laan was aangegeven, wat ik zou kunnen of

mogen doen, vrijheid

om

genieten,

aan gelijk

die alle

vreemdelingen,

die

hier

komen en

gast-

vreemdelingen haar hier van oudsher ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen