Parlementaire redevoeringen - pagina 509

De Christelijke beginselen aanvaard

valt

is,

de

uit

blijven schuil.

507

dien verkeerdelijk onderstelden regel afgeleide

gevolgtrekking.

Of

eindelijk in de reeds ingediende

Christelijk

beginsel

geëerd

dan

wel

wetsontwerpen de eisch van het verzaakt wordt,

is niet te beoordeelen naar de voorstelling, die de leden, hier aan het woord, zich van

het

„specifiek-Christelijke"

naar

de

hetgeen

schijnen

Christelijke

gevormd

het mystieke element van het Christendom

de

te

hebben,

doch alleen

zelve hieronder verstaan.

partijen

is

hierbij

Niet

aan de orde, maar

die uit de Christelijke religie voor het burgerleven, voor het leven van den Staat, voortvloeit. Naar den regel, dat elke groep het best zelve bekwaam is, om de stuiting of doorwerking van het door haar beleden beginsel te beoordeelen, zal het niet onalleen

eisch,

bijzonderlijk

worden gevonden, dat de goedkeuring, die in het Voorloopig Verslag aan de Regeering blijkbaar van de zijde der Christelijke partijen ten deel viel, haar onevenredig meer geruststelling schonk dan de klacht natuurlijk

van hen, die het humanistisch beginsel voortrekken, haar kon verontrusten. Ad 2um. Daar de Troonrede van 1901, gelijk haar inhoud toont, een werkprogram

eene

volle

ingediend zelfs

voor dat ééne

niet

periode

vierjarige

bood,

maar voor

ten

minste

mist de klacht over het nog niet

van het overgroote gedeelte van het toen aangekondigde van rechtmatigheid. Dat daarentegen wèl inkwamen die in 1901 niet waren aangekondigd, kon alleen hem be-

zijn

den

schijn

ontwerpen,

vreemden, die eene Troonrede opvat deze

zittingjaar,

dusver

opvatting

bij

geen

als

eene afgesloten werklijst. Daar

enkel Kabinet gold, noch

gelden kan, ontbreekt voor de Regeering

alle

aanleiding

om

uit zichzelf

zich tegen

Of de Kamer, zoo de troete verdedigen. waren tusschenbeide gekomen, in Februari j.1. al zeer spoedig wegens gebrek aan werk naar huis zou hebben moeten gaan, zij in het midden gelaten; wél blijkt uit de Handelingen, dat in het tweede jaar van de vorige vierjarige periode de Kamer, na op 23 December te zijn uiteengegaan, pas den 28 Februari hare openbare zoo averechtsche opvatting belen van het voorjaar niet

beraadslaging hervatte, toen slechts zeven vergaderingen hield, en daarna, „niets

meer aan de orde

mag

zijnde", uiteenging tot nadere bijeenroeping.

ruim ter behandeling gereed zijn van ontwerpen na het Kerst-reces in het tweede jaar van eene nieuwe legislatieve periode, geen voor het eerst voorkomend verschijnsel zou zijn Hieruit

geweest.

De

afgeleid, dat het niet

twijfel,

in

het Voorloopig Verslag geopperd, of wel naar

Troonrede de vertraging van de indiening van een waarheid aantal toegezegde wetsontwerpen aan het oponthoud, door de bekende troebelen veroorzaakt, werd toegeschreven, zou grievend zijn, indien in

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen