Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 130

Afd.

122

Hfst. III. §59.

2.

RESUMTIE.

die vooral uit Aristoteles sprak, imponeerde; de sceptische geesten, die zich vooral in Italië slechts in schijn aan de

Kerk onderworpen

hadden, wierpen zich gretig op deze heidensche philosophie,

om

een tegenwicht tegenover de heerschappij der Christelijke mystiek bezitten;

te

en de uitnemendsten

onder de Christen-theologen

om

dezen hervonden schat zich

gevoelden zich sterk

genoeg,

toe te eigenen.

Eerlang werd Aristoteles hun vraagbaak. Het besef herleefde, dat er een algemeene wetenschap bestaat, die

nog een hoogere

roeping had, dan formeelen hulpdienst te verrichten

van aanstaande eigen schoon te

heiden

als Aristoteles zooveel dieper

levens

had nagedacht,

haastte

men

zich,

Aristoteles

te

bij

de opleiding

Deze wetenschap begon door haar boeien. Men schaamde zich als Christen, dat een

geestelijken.

om

over de verschijnselen des

nu stelde men

en

werk en

alles in het

de Chistelijke religie met de erfenisse van

Nog

verrijken.

niet

een Christelijke wetenschap

bedoelde men, maar dan toch een Theologie, waarvoor voor het Sanctuarium,

een breede voorhof zou uitstrekken van

meer algemeene menschelijke wetenschap, ontwikkeling den

Mannen

als

zich, als

luister

die in haar Christelijke

der Christelijke religie verhoogen kon.

Thomas van Aquino beoogden metterdaad weten-

schappelijke ontwikkeling op breeder schaal; ze dorsten die aan in het

onwankelbaar

het resultaat van

de Roomsche Kerktheologie zich

besef, dat

denken

Aristoteles'

zonder zelf in haar karakter gedeerd

als

kon toeeigenen,

buit

worden.

te

Wat

ze alleen

voorbijzagen was, dat deze heidensche philosophie en deze Christelijke

Theologie

toch

in

den

grond twee heterogene bestand-

deelen bleven, die onverzoend naast elkander lagen

;

een dualisme,

dat daarom op schade voor de Theologie moest uitloopen, omdat

de

gang van hun denken

Aristoteles

beheerscht

niet

werd.

door de

Dit

drijft

Theologen, maar door

dan mannen

als

Gerson

op den weg van het mysticisme, waardoor de Sancta Theologia een wijze

gedeeltelijke

van

zelfstandigheid

behandeling herwint,

van Aristoteles ontkomt. schappelijk

karakter

niet,

Maar daar

in

en

uitgangspunt en

formeele

zoo weer aan de slavernij

toch dit

redt

ook haar weten-

men verzuimt den samenhang

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen