Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 368

Afd.

i6o

2.

Hfst. III. §

HAGENBACH.

107.

achter staat bij het schema onzer oudere theologen, die begonnen met de Bibliologische vakken. Toch is ook hier Hagenbachs greep, nu hij eenmaal bij de formeele techniek staan bleef, in

zooverre

gelukkig, dat hij de dusgenaamde pars philosophica van Schleiermacher afsneed, en diens historisch deel splitste in

exegetische,

en systematische studiën, en dat wel in

historische

Hoe gebrekkig

deze bepaalde volgorde.

toch ook zijn exegetisch

mag niet, dat hij hierdoor aan de H. Schrift haar eereplaats hergaf, en weigerde, met Schleiermacher de H. Schrift te verlagen tot het oorkonde-boek voor deel formeel zijn moge, ontkend

Toch

het Urchristenthum.

Hagenbach

als

de

is

bij

is

Archaeologie

hem

alleen

de Bijbelsche historie

terwijl

torische Theologie

het bijna comisch zoo willekeurig

zijne verdere rubriceering te

werk ging. Zoo

hulpmiddel voor de exegese,

als

zelfstandig

wordt ingedeeld. In

vak onder de

zijn systematische

his-

Theologie

houdt Hagenbach zich nog wel aan den naam van Dogmatiek,

maar bedoelt toch feitelijk slechts uit te drukken „die eigne Ueberzeugung dessen, der uns das System in Wort und Schrift Symboliek en Patristiek vallen bij hem dan (p. 313). onder de Historische vakken, en Schleiermachers idee van een darlegt"

kerkelijke zijn

Dogmatiek

premisse,

door Hagenbach, geheel

is

opgegeven.

in strijd met Over den samenhang tusschen Dog-

matiek en Ethiek daarentegen onderschrijft

machers denkbeeld. tiscke

En wat

Theologie betreft,

eindelijk

zoo bedoelt

hij

zijn

Liturgiek, laatste

wordt dat

hij

op

die

de

Kirchenleitung

Homiletiek,

geheel Schleier-

dusgenaamde prac-

hiermede

logia practica in den ouden zin des woords,

vakken,

hij

doelen,

maar t.

w.

niet

Catechetiek,

Pastoraal en Kerkrecht. Vooral voor dit

vak echter heeft Hagenbach blijkbaar weinig in

tien

pagina's

de Theo-

uitsluitend die

hart.

Het

afgehandeld, en heeft slechts dit goede,

het onderscheid tusschen de Kirchenverfassung, Kirchen-

verwaltung,

Kirchenzucht

en

het

Kirchenrecht duidelijk

doet

uitkomen.

Resumccrendt' kan men dus zeggen, dat Hagenbach ons

vo<»r

het encyclopaedisch inzicht in het wezen der Theologie geen stap

verder brengt; maar door

zijn

gelukkige inconsequentie voor een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen