Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 108

Afd.

IOO

ANSELMUS.

Hfst. III. § 52.

2

quasi fatuam deridentes obiicere, et fidele s multi in corde versare :

qua et

Deus homo

scilicet ratione vel necessitate

qua quaestione non solum rationem

gespannen van

2).

(p.

En

factus

illiterati

sit

om

het

dogma

te

Christo,

van

kracht zoo hoog

zijn

libro

.

.

.

Wel

inneemt.

kenteekent

hen

dat

standpunt,

graphieën

geloof

zijn

veritate,

et

Christianam obiectiones

rekent

„quorum

Zelfs

infidelcs.

Cur Deus homo ?

quidem

prior

is

dogmatische mono-

ook met de

hij

neces-

Dit nu

oporterc.'"

in bijna al zijn

hij

het eerste boek van zijn

hij

gekeerd:

boek

quasi nihil sciatur

,

non minus aperta ratione

monstratur

omnia, quae de Christo credimus, fieri

hetzelfde

nu

hij

naturam humanam ad hoc institutam esse eet .... atque ex sitate

De

daarna, als noodzakelijk, uit de ratio

bouwen. „In secundo autem

op de

.

.

blijkens zijn praefatio, in het tweede

hij,

werk een oogenblik geheel den inhoud van

dit

wegdenkt,

.

multi quaerunt

deze vraag gaat

studie, waarbij het besef

dat

is,

sed etiam

„propter utilitatem rationisquc pulcJiritudinem

als:

Eene

amaóilis."

desiderant"

eius

beantwoorden

literati,

als

tegen

respuentium

infidelium

quia rationi putant illam repugnare, continet

fidem,

et fidelium

responsiones

;

ac tandem, remoto Christo

— quasi numquam aliquid fuerit de illo — probat rationibus necessariis, hominem

esse impossibile ullum

maar toch schuilt deze van

den

geloovige

legerkamp zoekt.

met Anselmus weinig een dat

hij

fidei

als

dan dat

zelven,

den

fidelis

kampen

hem

hij

dezen

in het vijandelijk

infidelis,

gaat,

die in dialoog

maar deze Boso

is

„Sicut rectus ordo exigit, ut profunda Christianae

mihi

videtur,

si

postquam confirmati sumus

Anselmus van deze behoefte, geven, doordrongen, dat

gebedsvorm

peinst:

zoo

en zoo in vollen zin een echte scholasticus,

non studemus, quod credimus,

in

hij

1)

in het hart

credamus, priusquam ea praesumamus ratione discutere;

negligentia

te

voor Anselmus meer

Boso noemt

vijand,

zegt:

salvari posse sine illo" (praef. p.

infidelis

zijn

intelligere"

zich

hij

ingekleed,

(p. 2).

rekenschap

En van

ita

in fide.

zoo diep was zijn

zelfs in zijn Afeditationes, die

ditzelfde cur herhaalt,

geloof

meest

en aldus

„Cur bone Dominc, pie Redemptor, potens Sal vator, cur

tantam virtutem operuisti tanta humilitate?"

(ed. Col. 1637, p. 252),

en clan aldus zichzelf de zaak uitlegt: „Res per se occultata

fuit;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen