Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 153

Afd.

Hfst. III. § 65.

2.

MELANCHTHON.

145

philosophie daarentegen, vooral tegen die van Aristoteles, stond Luther lijnrecht gekant. Zoo schrijft hij in 15 16 aan Lange, J.

ut

„ita

nisi

caro

fuisset

diabolum eum

Aristoteles, vere

fuisse

non puderet asserere" (De Wette, Dr. M. Luthers Briefe, Berlin, 1825, I. p. 16.) Luther zag dan ook de noodwendigheid, om Protestantsche universiteiten op te richten, wel zelf

in, maar hij moest aan Melanchthon overlaten, wiens program voor zulk een nieuwe universiteit reeds uit zijn inaugureele rede-

de

inrichting

ervan

voering, waarmee hij in 15 18 zijn bekend was. In deze oratie toch De

Wittenberg opende,

lessen te

corrigendis adolescentiae studiis

(Corpus Ref. XI. p. 15) had Melanchthon zich bijna geheel op het standpunt van Erasmus geplaatst; den eisch gesteld, dat de taaistudie, vooral die van het Grieksch, op den voorgrond zou treden dat aan ;

de Scholastiek de deur zou worden gewezen en dat de studie der H. Schrift voor den theoloog hoofdzaak zou zijn. Slechts hierin ;

week

reeds

hij

toen

van Erasmus

dat

af,

hij

de lezing van

Aristoteles, mits in het oorspronkelijk, eer aanbeval

dan bestreed. de 1530—1536 Academie van Wittenberg op last van den Keurvorst zou gereorganiseerd worden, en straks die te Marburg en elders nieuw werden opgericht, zag Melanchthon zich de schoone gelegenheid geopend, zijn program ook practisch

Toen nu

tot

in

uitvoering te brengen. Daarbij

ven reeds terstond

uit

in

kwam

zijn

humanistisch stre-

de groote uitbreiding, die

dusgenaamde philosophische faculteit gaf, maar die in veeleer een overwegend philologisch karakter droeg. niet

hij

aan de

zijn

kader

Zij

kreeg

minder dan

Grieksch, riek,

de

vak

zelfs

tien professoren, voor het Hebreeuwsch, het de Poëzie, de Grammatica, de Dialectiek, de RhetoMoraal, de Physica en de Mathesis, voor welk laatste

twee professoren optraden. Daarentegen bestond de

Theologische faculteit

uit slechts drie katheders, waarop door drie dan de Sacra Pagina wierd behandeld, zoo exegetisch als dogmatisch; terwijl de Sentcntiac van Lombardus geheel wegvielen. Geheel in Erasmus' geest wierd derhalve ook door Melanchthon de theologische Schriftstudie tot die der H.

hoogleeraren

niets

Schrift

beperkt, en deze Schriftstudie onder de censuur der phi-

lologie

geplaatst.

Van Kerkgeschiedenis

is

ook

bij

Melanchthon 10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen