Parlementaire redevoeringen - pagina 134

ZITTING 1901—1902.

132 Dit

krijgen.

te

is

de indruk, dien de schoolopzieners daarvan hadden

ontvangen, en op die wijze

men

om

optreedt

zijn

eene wet

uit

ze dan te

ook

voeren,

te

werk gegaan. Wanneer

waartegen

men

zelf

ge-

dan heeft men kans, van den anderen kant de vraag te hooren stellen: waarom trekt ge de wet dan niet in? Ja, de heer Drucker heeft zelfs gezegd, dat, als ik de Leerplichtwet zoo verkeerd stemd

heeft,

vond,

ik

op den eersten dag had moeten voorstellen, haar

al

in

te

trekken. Ik moet zeggen, dat ik van dergelijke overhaasting of urgentie,

om

in

overprikkeling

te

handelen, niet houd.

Ik

meen

integendeel, dat

men, met het oog op de continuïteit der Regeering, aldus een verkeerden weg zou inslaan.

Toen na

uiterst

van het Kabinet, waarvan gij. Mijnheer de wet-Mackay was ingevoerd, en uw plaats werd ingenomen door een man, die in principe tegen die wet was, is er bij hem op aangedrongen, haar eerlijk en loyaal uit te voeren, en het

aftreden

Voorzitter, deel uitmaaktet, de

ook gedaan. Dit is door zijn opvolgers wederom zoo moet erkend worden, dat dit steeds op eerlijke en loyale wijze is geschied. Welnu, ten aanzien van de Leerplichtwet meen ik hetzelfde standpunt te moeten innemen. Wil dit zeggen, dat ik voornemens ben haar, zooals ze daar ligt, onaangetast te laten? Dat zou, mijns inziens, niet goed zijn. Niet alleen van de zijde der tegenstanders, maar ook van den kant der voorstanders van de wet is het erkend, dat zij op onderscheiden punten zij het alleen in technischen zin Maar moet men herziening zal eischen. bij het ter hand nemen van die wijziging zich niet vooraf de vraag heeft

dat

begrepen

en

hij

het

—

—

men

doctrinair en theoretisch dan wel empirisch zal Moest ik eenvoudig naar eigen idee gaan zeggen, dat de wet zoo en zoo moest veranderd worden, of moest ik eerst niet de empirie raadplegen, en nagaan, welke uitkomsten de practijk oplevert? Ik meende dit laatste te moeten doen. Ik heb, waar het recht van dispensatie in de wet gegeven is, daarvan niet dan een zeer bescheiden gebruik gemaakt. Hoe sterke aandrang bij mij ook is uitgeoefend om het herhalingsonderwijs voor meisjes niet in te voeren, toch heb ik mij steeds stipt gehouden aan de bepaling der wet, dat de dispensatie slechts om bijzondere redenen mocht gegeven worden. Wanneer de redenen een algemeen karakter hadden, heb ik het verzoek om dispensatie steeds afgewezen. Wanneer zich in de stellen, te

of

daarbij

werk gaan?

voordeden ten aanzien van de samenwerking met de rechterlijke macht, heb ik, zoodra klachten inkwamen, deze aan mijn ambtgenoot van Justitie gezonden en hem verzocht om zijn medewerking,

practijk moeilijkheden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen