Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 329

Afd.

Hfst. III. § 99. STaUDLiN.

2

321

aus Geschichte und Offenbarungen abgeleitet,

theils

rational,

empirisch,

theils

natürlich,

theils

theils

sie ist theils

positiv,

theils

systematisch und wissenschaftlich, theils gelehrt in engeren Sinne. Sie

ist

wohl

beides

theoretisch

:

für die Schule u.

Theologie

als

kommt noch

s.

und

w."

praktisch. Sie eignet sich eben so-

En

(p. 14, 15).

geldt dit reeds van de

zoodanig, „in der christlichen Theologie, als solcher,

Heterogene

das

und Quellen

Bestandtheile

ihrer

hinzu", zoodat ze „die Gestalt einer strengen Wissenschaft (nicht)

zu tragen" vermag

Alleen „Glaubens- und Sittenlehre

(p. 15, 16).

kann noch am meisten auf den Namen spruch machen"

Men

zou

(p. 16, 17).

zeggen,

zoo

hoe onderneemt ge het dan nog van

zulk een aggregaat een Encyclopaedie te leveren

over heen,

Staudlin

bladzijden

en deelt

zijn

aggregaat

;

maar

hier stapt

in bibliologische,

na vooraf

in 8

de geheele propaedeuse te hebben afgehandeld.

De

systematische,

historische

voor de eerste groep

titel

An-

einer Wissenschaft

en pastoraaltheologie

is

bij

;

hem: „Kenntnisse und Wissen-

Erklarung der heiligen Schrift gehören"

schaften, die zur

beter stellig dan de

naam van

(p.

44)

exegetische vakken, daar nu ook

de Isagogiek en Critiek onder het hoofdbegrip kunnen gesubsu-

Wat

meerd worden. voor Staudlin keine andere, toch

geeft

vast, als

hij

de Hermeneutiek

ook

het

dat „die allgemeine Hermeneutik der Bibel

die

toe,

staat

betreft,

von anderen Schriften

dat de

Schriften

ist"

als „heilige

(p.

93)

und

maar

;

göttliche

Bücher" desniettemin „besondere hermeneutische Regeln mit sich bringen und eine eigenthümliche Gemüthsstimmung und Gesinnung erfordern, urn die

durchdringen"

zu

Bedeutung und den Gehalt (p.

94).

Welke

echter

dieser

Bücher ganz

die bijzondere regelen

zijn,

en welke stemming des gemoeds geëischt wordt, zegt

niet.

Bij

dienst,

hij

de Dogmatiek doet de H. Schrift volgens Staudlin wel

om

te weten,

wat „die Lehre Jesu"

zij,

maar

niet

om de

zvaarheid van deze leer te bevestigen. Dat begrip moet van elders ontleend. is

en

Eene

„reinbiblische"

behandeling van de Dogmatiek

niet wetenschappelijk. In wetenschappelijken zin zijn

Moraal

(p. 148).

„theils philosophischc, theils gelehrte

Doch ook zóó opgevat, gelukt

Dogmatiek

Wissenschaften"

het niet, een streng weten2

1

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen