Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 105

Afd.

dat de eigenlijke

wierd

gesteld;

volstaan kon,

DE SCHOLASTIEK.

Hfst. III. § 51.

2.

97

clericorum er geheel door in de

institutie*

schaduw

en de vraag was nu niet meer, hoeveel kennis

om

te

vormen, maar hoever het onder-

de

positie

den leeraar

zoek moest doordringen,

om

van het Christendom

als

absolute waarheid voor den denkenden geest te handhaven. Zoo

ontstond de schola

Kerk

van de opleiding der geestelijken

om

al feitelijk

maakte ze de wetenschappelijke studie

dienen, toch

windselen studie

en bleef de studie dezer schola

;

de studie zelve,

los.

de

uit

de

Ze dreef

tot

naar kennis en behoefte aan

uit dorst

wetenschap. Oppositie tegen Aristoteles voerde

men

daarbij

nog

niet.

Een

Christen-theoloog voelde zich destijds in de Katholieke wereld te

om

sterk,

vreeze te koesteren. Veeleer zag

alles is het

men

naar den stelregel

uwe, in Aristoteles een weikomen gids,

om

Ongemerkt

dusver in de theologische studie door te dringen.

wierd

de theoloog

philosoof,

analyse

Aristoteles'

zich

kunnen maken, dat

zóó

dieper dan

en waande door het gebruik van sterk

in zijn Christelijke veste te

Wel

die veste onaantastbaar wierd.

veront-

rustte een oogenblik het optreden van mannen als Amalrich van

Bena, David van Dinant en Simon van Tournay, die hun twijfelingen

of ketterijen

traden

enkele

met behulp van

Aristoteles

verdedigden

bisschoppen, en zelfs Paus Johannes

XXI, een

oogenblik waarschuwend tegen de Aristoteliaansche nieuwigheid op; en namen practische en gemoedelijke schrijvers

van Salisbury en Gualtherus van

St.

als

Johannes

Victor de pen op,

om

de

invoering van Aristoteles op theologisch gebied te bestrijden

maar het

inzicht

het

in

profijt,

dat van Aristoteles te trekken

was, bracht deze oppositie spoedig tot zwijgen, en eerlang werd Aristoteles zelfs als de praccursor CJiristi in naturalibus verheerlijkt. Aristoteles wist

men

meer dan men

zich te verrijken

toteles'

philosophie

tusschen

;

zelf wist

;

dit

meerdere poogde

en juist het analytisch karakter van Aris-

was oorzaak, dat de

hem en de

met

principieele tegenstelling

Christelijke Theologie

minder gevoeld werd.

Dit bepaalde den vorm, dien de scholastieke Theologie, of

om

het juister te zeggen, de Theologie in deze schola zou aannemen.

Immers

drie

elementen traden nu met elkander

in

uitwendige

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen