Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 111

Afd.

hebben vereischt; en hierdoor

vorm van

THOMAS VAX AQUINÜ.

Hfst. III. § 54.

2.

distinctioncs

zijn

dogmatiek aphoristisch

De vorm

schrijft.

dogmatiek dekken elkaar dan ook

niet.

in

den

en de inhoud van

zijn

Tusschen dien vorm en

De vorm

dien inhoud bestaat geen noodzakelijk verband. skepsis der ratio ontleend, en de inhoud

gelang de

komt

zij,

aan de

is

slechts voor, naar

een deel er van ter verantwoording roept.

ratio

niet zóó verstaan

IO.}

Iets,

die telkens op een opzettelijk geformuleerde aanklacht sloeg;

toch zoo, dat de distinctio,

om

wordt opgezet,

wat

alsof hij een doorloopende apologie leverde,

die

hij

maar

onder handen neemt, altoos

een moeilijkheid of een gerezen bedenking

te

rescontreeren.

Thomas van Aquino.

§ 54.

Door deze wijze van behandeling vormde Lombardus den overgang van Anselmus op Thomas van Aquino, in wiens Summa Theologiae de Scholastiek haar rijpste en zuiverste vrucht geteeld heeft.

Thomas is

de „Doctor", gelijk Augustinus de „Pater ecclesiae",

op wien nog steeds

alle

afdeelingen der Christelijke

Kerk

zich beroe-

pen, en wiens oecumenische beteekenis geen theoloog, van welke

De Dogmatiek als organisch Lombardus als postulaat optreedt, is in de Summa van

richting ook, ooit straffeloos voorbijziet.

geheel, die

bij

Thomas reeds tot wetenschappelijk zelfbesef gerijpt, en ook thans nog is het Thomas, die ten deele de ontwikkeling dezer wetenschap beheerscht. Hij was er zich bewust van, dat hij iets anders dan

zijn

voorgangers leverde.

Zijn

doel

toch

is

als bij

niet,

Anselmus,

om

om

Lombardus, „fidem nostram adversus errores carnalium

als bij

in het begrijpen der

atque animalium

op

zijn

IV

hominum

Sent. p.

.

ia);

.

.

te genieten

zegt toch duidelijk:

opere

est,

ea quae ad

noch

;

munire" (Lombardus' prologus op

maar om een

leerboek te leveren; en

hoe vreemd het klinke, een leerboek voor

wel,

Hij

1.

waarheid

cerstbeginnendeti.

„propositum nostrae intentionis

in

christianam religionem pertinent, eo

hoc

modo

secundum quod congruit ad eruditionem incipienüum* (ed. Neapoli 1762. P. I. Tom. I. p. 1). Hij erkent, dat een catholicus doctor ook de „provectos debet instruere", maar ditmaal zet hij trad ere

zich

nu,

om

aan

de

incipientes

melk toe

te dienen. Juist

om

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen