Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 508

Afd.

500

WIRTHMÜLLER, KIHN EX KRIEG.

Hfst. III. § 141.

2.

deze Formale Theologie thuis gehoord; terwijl thans moeilijk valt te

in

hoe linguïstische, critische en hermeneutische over-

zien,

wegingen, die

van elders

hij

aanspraak kunnen maken op den naam van Formale

toepast, ooit Theologie.

Ongetwijfeld laat het zich denken,

eigenlijke

materie der Theologie een

vraagstukken

methodologische

de

op de Theologie

ontleent, en slechts

men aan de

volledige bespreking van

deze

voorafgaan,

laat

poneert, gelijk die elders beslist zijn, en

dat

nu de wijzigingen aangeeft,

die ze

op theologisch gebied ondergaan. Dan echter had

mogen

volstaan

niet

hij

met enkel op Linguistiek, Critiek en Hermeneutiek maar had hij evenzoo de logica, dialectica, paedagogiek

te wijzen,

en methodologie, eerst principieel en dan applicatae, in deel moeten opnemen.

Wat

nu

hij

geeft,

is

zijn eerste

of te weinig of mis-

geen geval op den naam van een voltooide

en kan in

plaatst,

eerst

formeele Theologie aanspraak maken.

Ook

zijn

bedenking Schrift

opvatting van de materieele Theologie vrij.

Zoo reeds aanstonds

zijn

is

niet

vereeniging van

onder de Historische Theologie.

Wel

welk bezwaar voor den Roomschen theoloog .Schrift en Traditie rijst, maar daarom mag

van

van

alle

Kerk en

toch beseffen we, uit

de gelijkstelling

niet vergeten,

motief Schleiermacher en zijn volgelingen geleid heeft,

om

welk

Schrift

en Kerk saam onder het historisch gezichtspunt te nemen. Dit motief was de loochening van de Schrift als autoritaire Openbaring, de poging,

om

de toeleg, te

om

de Schrift

als

oorkonde op

wordt

Dr.

Kihn

slaan.

het

in

hooge

niet beoogt,

dit

en

a.lzoo

aan de Schrift alleen een empirische beteekenis toe

kennen, die onder de controle van onze

nu

te vatten,

mate

maar

critiek

bedenkelijk,

kwam. Hierdoor zoo

men

gelijk

veroordeelt, gelijken weg" in te

Natuurlijk denkt niemand er aan, het historisch karakter

der Openbaring te loochenen, maar wie met Dr. Kihn de bepaalde

en rechtstreeksche uitspraken der Schrift als gezaghebbend erkent, eert ze als zoodanig niet riteitskarakter. autoriteit

om hun

historisch,

maar om hun auto-

evenzoo, wie op Kihns standpunt absolute

aan de uitspraken der Kerk toekent, vat de Kerk niet

enkel als een element.

En

De

Ttavra

§tï

op,

maar erkent

in

haar een absoluut

eigenlijke Kerkhistorie, in brecderen zin. wordt dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen