Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 297

Afd.

2.

SEMLER.

Hfst. III. § 91.

individualisme, dat uit de monadeleer van Leibnitz in de Wolffiaan-

sche philosophie was geslopen, en zeer stellig Semler er toe zou

ook de formulieren

hebben,

geleid

Kerk

der

als

zoodanig

te

verwerpen, zoo deze niet van regeeringswege gedekt waren geweest. Hij schrijft dan ook zeer opmerkelijk

modus

leges peculiares receptae publicae doctrinae

imperatus

nee ius fas

fuit;

eius rei caussa fidem

si

illa

Recte enim distinguitur

ipse dedit.

modum,

caussa, quae pertinet ad publicae religionis et doctrinae

(quo sacrae societates non minus ab Magistratus siunmi voluntate,

quaedam (II.

aliquis stabilis

ab eo doctorem aliquem recedere,

est,

suam

„Per provinciarum

:

civilis

societas solet ab aliis seiungi) a privatorum studiis sacris"

179

p.

seiunguntur, intercedente

aliis

legum corpusculo vario

ac

v.v.).

Hiermede hangt saam, dat

de Reformatie opvat

hij

een

als

begin van betering na de ellende, waarin

Rome

pen; maar toch ook slechts

„Neque vero Lutherus,

als een begin.

Melanchthon atque optimi quique

viri,

ons had gewor-

uno quasi impetu repere-

runt cuncta optima subsidia et doctrinarum salubrium argumenta" (II.

179); en een fout

p.

van de Kerk was

baptisten en Socinianen en in

het, dat

de Ana-

zij

Arminianen terugdrong, wier

inzicht

de Schrift vaak zooveel helderder en wier methode niet zelden

meer

zooveel

gekuischt

theologicis scriptionibus

„Vix

was.

aliorum

scriptorum

aliis

magis exerceri atque ad nos augeri posse

omnem S. S. facultatem, quam Socimanorum 169). Op hun voetspoor moet thans voortgeschreden,

hermeneuticam libris" (II.

maar (I.

in

p.

nog meer

26);

p.

iets

voorstelling

in

„liberalen" zin, en vooral

wat gepaard kan gaan met tamelijk orthodoxe de

modatie

zijn

kracht

unumquemque

ministrum, Niet,

alsof

Christus

is

esse hij

en

suo

in

goed theoloog

en Christus steeds

meer nog dan

in

zich

accom-

navolger, opvolger

Dienaar des Woords zich weten. „Satis christianae

loco Jesu

daarom met

blijft

stelt,

zocht. Ja,

van Christus moet elk constat,

omdat een

prediking,

Christus ten voorbeeld

altoos

met meer „venustas"

religionis

Christi successorem"

Christus

op

één

lijn

praestitit",

maar toch

is

(I.

p.

stond,

degeen, die „perfectissimam auctoris

personam ... ad homines solus

atque

interpretem

1).

want

et doctoris

elk Dienaar 19

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen