Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 447

Afd.

im

maar

doorkruisen,

voor de indeeling-

Zöckler

uitnemende verdienste, groepen

in vier

hij

betreft,

zoo kiest

exegetische,

:

gegrond moet

religie

dit is

hoe zulk een indeeling

wijst er op,

niet intellectueel-formalistisch,

der Christelijke

im

kunnen.

dogmatische en practische vakken; maar, en

historische, zijn

convergeeren

nooit

vier hoofdgroepen

in

Heils

lijnen dus, die elkaar

organisme der Theologie

het

eindelijk

toch

die

Twee

439

ewigen

des

sind

18).

(p.

ZöCKLER.

i2Q.

Vorspiel

verkïmdet"

Jenseits, das sie

Wat

Htst. III. §

lediglich

Diesseits

wel

2.

zijn.

maar „Es

in het ist

wezen den

das

Grundeigentümlichkeiten unsrer christlichen Religion, also auch

den Grundfaktoren der christlichen Theologie cinzig entsprechende

Schema*

(p.

schema,

zoo

gegrond

Eerst hierdoor toch rechtvaardigt zich zulk een

104).

ophoudt product van willekeur

het

maar

in de factoren zijner wetenschap zelve. Hij oordeelt

is

dat er twee objectieve factoren zijn

toch.

te zijn,

:

Schrift en

Kerk, en

twee subjectieve: „das theoretische Aneignen und das practische Verwerten" en het

ons willekeurig voorkomen, het dogma,

scheiding van

maar

dit

Hiermee nu kan men het kwalijk eens

105).

(p.

blijft

de Kerk, als een subjectieven factor te nemen

dat

schappelijke

voor de indeeling der Theologie een weten-

hij

heeft gezocht.

oci'uyxy

juichen wij het toe, dat

naam van met

zijn

king'

hier als

den

als

(p.

zijn

vakken

dat

indeeling,

hij

Ook

zijn

bij

verdere splitsing

de materieele vakken van de Biblio-

voor

exegetische

hebben,

hij

opnam

de exegese

bij

desniettemin

hij

zijn,

onder-

ontneemt niets aan Zöcklers wezenlijke verdienste, hierin

bestaande,

logie

in

moet het betreurd, dat indeeling niet meer passenden

106),

al

behield.

Evenmin

de vakken, die

historische

betitelt,

strookt

op de Kerk

het

betrek-

daar toch het Kerkrecht

kan gemist, zoodra men de Kerk naast de Schrift objectieven factor neemt: gelijk ook bij zijn verdere indeeniet

ling

blijkt,

dat

hij

nog op verre na

sequent doorvoerde. Ook. zoo echter

schap

hem dankbaar

zijn,

dat

hij

zijn

denkbeeld

niet con-

mag

de theologische weten-

een

einde maakte aan

heerschende willekeur, en het rechte pad wees,

om

uit

de

den aard

wezen der Theologie ook de Gliederung van haar organisme af te leiden. Elke indeeling, die niet noodwendig uit een

en

het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen