Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 268

Afd.

2ÓO

Hfst. III. § 86.

2.

JOACHIM LANGE.

sophiam Ciceronianam a Salomonea, quantum larva ab homine" (p. 30). De heidensche wijsbegeerte kent alleen den natuurlijken mensch,

het hoogste

begrijpt

Alles

middelen.

deze

in

en kiest averechtsche

niet,

philosophie

mag met

slechts in zooverre

goed

dan ook

is

haar gerekend,

als

en

ttêvoXoyicc,

ook

aandringt

zij

op zelfkennis, dringt naar volmaaktheid, en zoekt naar middelen, om daartoe te geraken (p. 31). Van juiste afbakening der grenzen alzoo in geheel deze encyclopaedische voorstelling geen sprake.

is

Ze wordt beheerscht door een ver gedreven miskenning van de studie der eeuwen, die voorafgingen, en trekt zich wel schijnbaar

weer

Schrift

dóg

noö

fioi

(jtoj

;

recht behield,

kon

maar

door behoefte aan zijns

het verdriet, dat

straks sectarische collegia pietatis beleefde, zijn

is hij

dan de orthodoxie bood,

naar het mysticisme heengedrongen

eigen beginsel; en

toch ook deze H.

op subjectieve bevinding. Al bedoelde

te laten rusten

dus Spener niet mysticist te worden, toch een ander

om

de H. Schrift terug, maar

geheel binnen

was

ondanks

hij

uitvloeisel

van de

van

zijn

Theologie, die als habitus haar onvergankelijk

dezen habitus bijkwam,

als disciplina los bij

de theologische wetenschap reageeren, zonder

slechts tegen

ooit zelf een wetenschappelijk karakter te kunnen aannemen.

§

86.

Joac/iim Lange.

Joachim Lange omdat

hij,

Breithaupt,

Lysius,

op

ook

uit

studie

is,

tot

daarom

verdient

vermelding,

afzonderlijke

hoezeer geheel het piëtistische standpunt met Spener.

zijn

Francke en anderen deelende,

er toch

meer

het wetenschappelijk karakter der theologische recht te laten

overige wetenschappen

komen,

piëtistisch

op

en "te

omgekeerd

vatten.

Van

biedt hij ons een proeve in zijn rectorale oratio van

ook de

het laatste 13 Juli 1722

„de Dei gloria, tanquam vitae nostrae omnis, inprimis academicae ac litterariae scopo*, litterariae, hij uit

e

Halae,

van de

singulis

admodum

afgedrukt achter

Magdeb.

stelling dat

Dei

attributis,

refulgens"

teruggekaatst,

dan

1724, p.

743. v.v.

de „gloria Dei

quae ipsa

Hierin toch gaat

est divina perfectio,

.

.

.

eius cssentia simt, gloriose

Deze gloria Dei kan dus niet het beeld Gods in ons. En overmits nu

(p.

uit

zijn Institutiones studii theologici

745).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen