Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 227

Afd.

2.

Encyclopaedie

theol.

OVERGANG.

Hfst. III. § 78.

deze

in

aannam

periode

2ig

om

;

na

eerst

afhandeling van deze periode kortelijk de vraag" te beantwoorden,

welke poging van Roomsch-Katholieke de Theologie der Middeneeuwen over

Van Gereformeerde

zijde wijzen

zijde

te leiden in

we

gewaagd werd, om den modernen tijd.

daartoe (naardien

Alsted.

die geestelijk en theologisch tot de eerste periode behoort, reeds in

70

§

afgehandeld)

is

achtereenvolgens op Eticnne Garissen,

Samuel Werenfcis, Satnuel Mursinna, Hendrik van Diest en nes

in

weging

die feitelijk

nog geheel buiten de nieuwere be-

opmerking ga

werd blootgesteld

maar ze werkten

zoo zelfstandige levensopenbaring'

de eigenaardige

van huis de te

aan zoo

niet

Wel

kwamen

in-

niet

Luthersche kringen.

als in

de ascetisch-practische richting, die de Gereformeerde

zij

nam noch

Methodisme een zoo vijandige

terwijl

eerste

de Luthersche.

als

niet zoo diep door, en

Theologie van meet af volgde, het

De

Gereformeerd terrein dezelfde ontbindende

werkten ook op

Dank

hierbij vooraf.

Gereformeerde Theologie op verre na

de

schuddingen

vloeden, tot

dus lang na Schleiermacher's optreden, het

stond. Tweeërlei

dat

sterke

1832,

maar

zag,

licht

is.

ook op den laatstgenoemde, wiens Encyclopaedie

Clarisse-,

wel eerst

JoJian-

uit

stelling

tegenover haar

in

waarin de Gereformeerde Theologie

tegenover de philosophie stond, aan het Rationalisme

gelegenheid verkeeren.

Theologie

positie,

het Mysticisme, noch

op

bood,

vriendschappelijker

Vandaar dat op Gereformeerd

voet

met haar

terrein

de

oude

wel bedreigd en ondermijnd, maar niet zoo openlijk

aangevallen wierd.

Zelfs Clarisse

neemt nog de

allures

aan van

een oud-Gereformeerd theoloog. Juist hiermee echter hangt onze

tweede opmerking samen,

deze

namelijk,

dat

het theologisch

leven onder de Gereformeerden zich in deze periode veel matter

en doffer vertoont dan

bij

onze Duitsche naburen.

meerde Theologie week minder ver excessen; maar ze sliep dan ook in.

af,

De

Gerefor-

en bleef bewaard voor

Eigen levenskracht bezat

ze niet meer, en de felle tegenstand, die tot verweer had prikkelen,

bleef

uit.

Al vertoonen

zich

dan ook

bij

kunnen

Gaussen,

Werenfels, Mursinna en Clarisse de duidelijkste sporen van dezelfde

invloeden,

die

bij

de Lutherschen zoo ontbindend op de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen