Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 229

Afd.

GAUSSEN.

Hfst. III. § 79.

2.

221

Deus vult homines ad salutem aeternam pervenire (p. 90). Toch is Gaussen daarom nog geen volbloed piëtist. Wel deelt hij in de bedenkingen, die tegen de schoolsche behandeling der Theologie

maar toch kan

ingebracht,

zijn

hij

nog

niet toegeven, dat

daarom

alle methodus tractandi over boord moet geworpen. Hij zegt hiervan: „opinio est, quam nos partim probamus, partim etiamnonprobamus"

Zonder methode,

83).

(p.

denkbaar

onderwijs

alleen

;

staat

Gaussen wel,

ook

voelt

dit

er

hij

op,

dat

men

is

geen

bij

het

bepalen dezer methode alle schoolsche termen mijden zal, om, ook wat de wijze van behandeling betreft, alleen de H. Schrift te volgen. „Non itaque res penitus tollenda, sed in melius mutanda

autem

illud

est;

facillime consequetur, qui

methodos suas Scrip-

methodo quam minimum recedat, neque tam novam Theologiae methodum, quam commentarium ita aptabit,

turae

ut a Scrïpturae

Scripturae in epitomen redactum scribere videatur"

Helder lij

ken",

is dit niet,

die,

maar het

is

de gewone

hun hart tegen

in

alle

84).

(p.

uitvlucht der

„gemoede-

Theologie gekant, en toch

tot het geven van theologisch onderwijs genoodzaakt, zich achter een onvindbare Schriftmethode verschuilen. Zijn definitie, dat de

Theologie

als

zijn eigenlijke

èn de

definitie

et stolidae

een doctrina

meening

op

cujusdam

drukt dan ook niet

te vatten,

Liever mijdt

hij

van doctrina. Maar. zegt

necessitate

sine

uit.

zij

èn het woord Theologie,

hij

„angusti esset animi

ab usu communi

putiditatis in hisce leviculis

recedere"

(p.

91).

En

voorts: „quod vero nos

Doctrinam vocare (Theologiam) simpliciter contenti fuimus, id certo consilio a nobis factum, ne quis nos in ipso statim limine odiosis litibus

(p.

93). Hij

sapientia practica

een stelt,

et

retardaret"

(p.

dat de theoloog i.

vitae

93);

voor zich zou liever spreken van

weshalve

hij

dan ook

als regel

„singularis cujusque dogmatis cuiu praxi

regula vinculum et connexionem ostendat, in id

suos conatus,

omncm

conferat industriam"

;

en

2

.

„ut,

omnes

cum

plu-

dogmata proponuntur, in iis stabiliendis diutius immoretur, quae ad mores propius spectant" (p. 99). Voor deze Theologie is de H. Schrift hem niet het principium, maar het object, en niet de gloria Dei, maar de salus hominum het einddoel (p. 101). In

ra

simul

verband hiermee trekt

hij

tusschen de Ethica en de Theologia

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen