Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 182

Afd.

IJ4

JOHANN HEINRICH ALSTED.

hominem reddat inexcusabilem

„ut

is:

Hfst. III. § 70.

_>.

ons, christenen, is hare

terminos

limites

et

praeparemus principiis.

beoefening noodig

cognoscamus;

infideles.

Cum

2

.

1

.

naturae disputandum"

Voor

propter nos, ut naturae

propter

alios,

ut

nempe

Disputantes enim debet convenire in certis

Turca ergo vel atheo non e (p. 12,

13).

En

ook overtuigend geleerd, welk gevaar voorgrond plaatsen van de Theologia in

in foro poli" (p. 3).

al heeft

in dit

sed e libro

bibliis

nu de geschiedenis

afzonderen en op den

naturalis school, zoodat ze

den door hem gekozen vorm weer moest worden prijsgegeven,

toch

komt aan Alsted de

verdienste toe, van op dit gewichtig

punt de leidende gedachte van het Gereformeerd beginsel zuiver

gehandhaafd te hebben, en nogmaals Calvijn's protest te hebben vernieuwd tegen het anabaptistisch dualisme, dat elk verband tusschen het natuurlijk leven en het genadeleven doorsneed.

Hiermee verdenking en

zooveel

echter

is

over

Alsted

niet

genoeg gezegd, en de

mag

niet op hem blijven rusten, alsof hij de Exegese meer eenvoudig verwaarloosd had. Dit toch blijkt

geheel anders

uit zijn

derde encyclopaedisch werk, dat den

titel

voert: Praecognitorum Tkeologicorum libri duo. Francf. [614 in 4 Reeds de praefatio van dit werk is daarom merkwaardig, omdat .

er

vraag

de

niet tot

in

besproken

wordt, of de Encyclopaedie

de theologische vakken behoort. .,Multa," zegt

hij,

al

dan

„videas

summis Theologis iam olim scripta et adhuc dum scribi de formando studio Theologico. Hinc illae librorum inscriptiones De ratione studii TJieologici, de modo discendi Theologiam, eet Praeclaram sumunt operam, qui haec ista in publicum scribunt Sed et liberorum hominum est inquirere, au istae scrip tiones et materiae pertineant ad avuTrh'iQüiiiu corporis TJieologici' (Praef. 3). Eene vraag, die hij dan in bevestigenden zin beantwoordt, door a

.

.

.

.

.

.

1

''

er

op

te wijzen,

hoe elke

disciplina zekere praecognita onderstelt,

„quae praeparant animum discentis ad capessenda n

felicius et facilius

deswege van het corpus van zulk eene disciplina niet mogen worden afgescheiden. De titel van „Praecognita Theologica" is dan ook opzettelijk gekozen, om te doen uitkomen, dat het hier een theologisch vak gold; want tu yivü)axófi(va

feitelijk

bieden

(ibidem), en die

zijn

Praecognita

geheel

denzelfden inhoud, die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen