Parlementaire redevoeringen - pagina 165

RADEN VAN BEROEP.

163

schenken aan werkgevers en werklieden en dien invloed voor zoover het mogelijk was, te laten werken. De heer Tydeman moet zich niet verontschuldigen met te zeggen, dat er over die materie destijds weinig debat is gevoerd en hij moet het niet doen voorkomen, alsof d Vimprovisie die gedachte opgekomen en onverhoeds

invloed

te

en

hier,

aangenomen is. Drie maanden vóór de behandeling der wet is het amendement der Commissie van Rapporteurs ingediend en daarna is het mondeling overleg met de toenmalige Ministers dit punt breedbij is aan de Kamer mededeeling den heer Tydeman ernst is met zijn bezwaren, van af met de verklaring, dat hij, gelijk hem bij nazien

voerig behandeld en van het verhandelde

Wanneer

gedaan. is

er

hij

niet

het

—

er tegen heeft gestemd, als men dat na moet zien, is ook zoo niet in geweest maar had hij, toen de zaak aan de orde kwam, moeten opponeeren. Ik meen dus te mogen zeggen, dat opmerking weinig steek houdt. Ook meen ik den afgetreden die Minister van Justitie min of meer in bescherming te moeten nemen. Toen hij geroepen werd, een ontwerp gereed te maken, dat lichaam zou geven aan eene gedachte, die hem tegen de borst stuitte, maar door de Kamer met groote meerderheid gevoteerd was, heeft hij, voor zoover ik kan zien, eene loyale poging gedaan om aan het voorschrift, dat in de wet was opgenomen, uitvoering te geven. Intusschen was het stelsel van eigen aangifte, door hem in zijn wetsontwerp voorge-

is

gebleken,

men

—

er

een

dragen,

—

stelsel,

dit

,

geef ik den heer

Tydeman

toe

—

,

dat in

de toelichting min of meer overboog naar het denkbeeld van de practische

maar

technici,

dement

dat

om

zijnerzijds

niet

Maar,

lag.

de oorspronkelijke bedoeling van het amennu daargelaten, was het eene serieuse poging

in

dat

aan eene beslissing, die

in

de

Kamer genomen

was, gevolg

geven.

te

Nu

trad

dit

Kabinet op en vond

dit

ontwerp.

Wanneer men ons

wetsontwerp vonden, met het stelsel van eigen aangifte bijster waren ingenomen, dan zal men ons wel willen gelooven, wanneer wij zeggen, dat dit niet zoo was. Dat wij nochtans onveranderd

afvraagt,

of wij, die

van eigen aangifte hebben overgenomen, was deze zeer begrijpelijke reden, dat wij geen ander stelsel hadden, ons gereed voor oogen stond en, in de tweede plaats, omdat wij

het oorspronkelijk

om dat niet

wisten,

Daar

een

aard

heel

stelsel

hoe de Kamer over geheel nieuw stelsel

uit

het stelsel van eigen aangifte dacht. te

denken en zou

in te

kosten en

voeren

uit

den

de Minister van

wat moeite en tijdverlies druk bezet was met de behandeling der militaire wetten en heeren ook weten, wat het kost, tusschen twee Departementen

Justitie

de

dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen