Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 156

I

Afd.

48

2.

MELANCHTHON.

Hfst. III. § 65.

organisme der Kerk

geestelijk

zijn

gezag.

Een gezag,

dat op

de H. Schrift gefundeerd, en als zoodanig met heldere bewustheid tegen de bedenkselen der ratio wordt overgesteld. Elk Christen moet zich gevangen geven in gehoorzaamheid aan Gods Woord

en de goddelijke Openbaring. Immers „petulantia humanae mentis horrenda est, quae quam audacter fingat opiniones de Deo, et

mundi

tota

cultus,

usque a primis idolorum

historia inde

ostendit.

ratione congruentes, et fugiunt absurda, ut et

Pelagius fecerunt. Alii alio

ut

qui

humanas

coluerunt,

feles

hostias

mactarunt,

XV.

opiniones, et

furentes fingunt portentosa,

Aegyptii,

qui serpentes et

duo aeterna pugnantia numina

qui

Manichaei,

(Corp. Ref.

finxerunt"

modo

initiis

cum Samosatenus, Mahomet

Quaerunt humanae mentes concinnas

1066); een uitspraak, waarin wel

p.

de Grieksche philosophie buiten schot

blijft,

maar

die toch

den

wortel der afgoderij aanwijst in het drijven op de autoriteit der

nu was het

Dit

ratio.

waaruit een beginsel opschoot,

inzicht,

toen Melanchthon juist uit dit gebrekkige onzer ratio concludeerde tot de noodzakelijkheid der goddelijke Openbaring. „Cum igitur tantae sint tenebrae

humanae

quod Deus sese moniis, inde usque ab esse,

mentis,

ipse

patefecit initio

agnoscamus ingens beneficium clara

voce

et certis testi-

humanum,

post conditum genus

et

post conditam Ecclesiam suam, quod tradidit sua voce legem et et addidit ingentia miracula" {Loei,

promissionem reconciliationis ed.

1555.

p.

13).

In dezer voege toch herwon Melanchthon voor

de Theologie een eigen bestaansrecht en eigen levensbeginsel, en hield hij het pad voor haar encyclopaedische ontwikkeling open. Schraler, hoewel niet van belang ontbloot, logie

:

is zijn

korte methodo-

Brevis discendae Theologiac ratio (Melancht. Opera. Wittenb.

1601, Pars

II.

p.

35).

Methode

in

de Theologie

prijst

hij

aan

met het voorbeeld van Christus en Paulus. Voor Paulus verwijst hij

naar den brief aan de Romeinen. „Haec enim

est

methodus

totius scripturae, quia disputat

usu Legis, discrimine Legis doctrinae Christianae." et

Christus

tradit

de

propemodum

Iustificatione,

de

et Euangelii, qui sunt praecipui loei

En van den

methodum

his

Christus zegt hij: verbis,

poenitentiam et remisionem peccatorum"

cum

(p.

35).

„Ouamquam

iubet praedicare

Reeds hierdoor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen