Parlementaire redevoeringen - pagina 83

ISOLEMENT ZOEK

IN

de

IK MIJN

Groen van Prinsterer liet eerst In isolement zoek ik mijn kracht be-

voorgestanen stelregel geweest. teekende

Groen:

bij

wij

blijven

groote

het

uit

eene

in

eigen

partij,

tot

de

opgenomen waren.

vroeger

hebben

van

geheel

langer onder de conservatieven

niet

verscholen, maar wij vereenigen ons

wij

8t

of de bedoeling van dien door

zin

ons

KRACHT.

eene eigen

Maar na

zich

Wij isoleeren

partij,

aldus

aan

aansluiting

is

partij.

conservatieve

en

waaronder

geïsoleerd

te

samenwerking

met anderen, niet door fusie, maar federatief, juist datgene, wat door het begrip van isolement gevorderd wordt. En zeker zal de geachte afgevaardigde standige

maar

mij

toegeven,

de

dat

anti-revolutionaire

partij,

als zelf-

op het ogenblik haar isolement niet alleen handhaaft, veerkrachtiger ontwikkeld heeft dan in de dagen van Groen

partij,

dit

van Prinsterer.

De de aan

afgevaardigde heeft er op gewezen, dat intolerantie aan

geachte

niet ten

Calvinisten

op

toonen

te

matisch

bewijs,

zegt, dat

wie

dat

zelf

onrechte verweten was.

twee wijzen.

laat rusten.

ik

ik

laat.

Als de geachte afgevaardigde mij

een uitverkorene gelooft

minachting neerziet op anderen,

rekening

Hij heeft dat zoeken

Hij heeft er voor geleverd een dog-

is

te zijn,

daardoor per se met

dat eene bewering, die ik voor zijn

Historische raadpleging en rondzien in den kring, waarin

verkeer, hebben mij gebracht

tot

de overtuiging, dat van die hoog-

iets minder onder Calwordt bemerkt dan in de kringen, waarin men het geloof verwerpt. In de tweede plaats heeft hij er op gewezen, dat de Calvinisten in de dagen, dat zij zelf minderheid waren, aandrongen op religievrijheid, maar dat zij, toen zij zelf meerderheid werden, die leuze verwierpen en

hartigheid

en

laatdunkendheid

niet

meer, eer

vinisten

kwamen aandragen met hij

art.

houde het mij ten goede Weerspreken kan

gissing.

—

36.

—

Hier maakt de geachte afgevaardigde zich schuldig aan eene historische ver-

ik

niet,

dat

het

een gewoon menschelijk

om, wanneer men zich alleen door de neiging van het menschelijk hart laat leiden, te spreken voor de vrijheid, zoolang men strijd om de meerderheid voert, maar, zoodra men er bovenop is gekomen, bedrijf

is,

op anderen zoekt uit te oefenen. Maar de geachte geen historische vergissingen begaan, omdat hij daardoor aan iets, wat groot is in ons voorgeslacht, metterdaad tekort zou doen. Art. 36 is niet, gelijk hij het deed voorkomen, na de overwinning geschreven, maar in 1563 door Guido de Brés, in den tijd, toen de schrijver wist, onder de macht van eene overheid te zijn, die van hem een martelaar zou maken. De mannen van toen waren

soortgelijken

afgevaardigde

zóó

vast

druk

moet

overtuigd,

dat

art.

36 de waarheid

bevatte, dat

zij

dit

hand-

6

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen