Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 180

Afd.

Hfst. III. § 70.

2.

Naturalis on Supranaturalis

nogmaals

in

JOHAW

HEINRICH ALSTED.

en voorts de Theologia supranaturalis

;

de catechetica voor eerstbeginnenden, en de Didactica

voor meergevorderden

terwijl

;

de practischc dan wordt ingedeeld

een Communis, die voor elk Christen

in

ambt behandelt. De Communis

die het

Sotyrologka

hij

noemt

theologia, en de propria onderscheidt

(sic)

hij

in

voor den ambtsdrager en Acroamatica voor de hoor-

Prophetica

Reeds

ders.

en een propria,

geldt,

(ethiek en ascetiek)

opvatting

deze schets

uit

Hyperius achterstaat,

bij

minder de Theologie Theologie

dat Alsted in strengheid van

blijkt,

als

en dat

hij

op het oog

als studie

inhoud der Christelijke

indeeling

zijn

bij

heeft,

dan

wel

de

Vandaar dat

belijdenis.

hij

zwijgt van de Exegese, van de Historie en van het Kerkrecht,

en

ééne

in

defectus indicet Bij

allen

den

§

zijn

Alsted's arbeid ontsiert

„Presbyterio

schrijft hij

possit

in

Tu

carpere.

;

:

wat

iets,

hij

in

visitationibus 304).

(p.

dan het oog ook

meer

te

niet

.

.

dan

dat

men

let

quam nemo

nisi

doxijaloocpog

arrige aures, neque aures solum, sed

Satis

hij

op

nempe

„ld enim mihi fuit propositum, talem

igitur .

zoo

stuit,

formeele techniek aanprijst.

zijn

sit

gustum huius aureae

aureae methodi praebuisse" (Epist. ad niets,

predikatie,

vicinis Ecclesiis"

mag

Theologicis indigetare,

animum adverte lijk

praesit.

cum

helderheid,

de verwaandheid, waarmee

Zoo toch

de

buiten

officio pastoris post concionem,

het te zeer opgaan in het technisch-formeele, dat

gesloten voor

methodum

De

:

coniuncte vivat

;

voor

lof

ambtsdrager,

g-etiteld

opnoemt:

daaronder

en

van

plichten

alle

saamvat

lect.).

et

quam

plus

Toch deed

feite-

hij

aan de Theologia naturalis een

eigen

plaats aanwees, en voorts de Catechetiek, Homiletiek en Ascetiek

verkeerdelijk onder de dogmatische

hem aangebrachte

door zelf I

dood, Tij

trok.

Van

deze beide

en erlangde alleen de eerste principicele beteekenis.

wist zeer goed, dat dit voorop plaatsen van de Theologia

naturalis stuiten;

als

maar

bestrijder

toe,

een

afzonderlijk

dit schrikt

„errorem

insigniendum putas, qui tavit.

vakken

wijzigingen liep de laatste spoedig van-

hem sat

studievak

niet af.

crassum,

op

tegenspraak

„Erras," zon roept si

illum

Theologï

zou

hij zijn

titulo

Locos Communes a primo limine salu-

Ubi vero Theologia

Naturalis?....

Forsan obiicient, ontia

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen