Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 162

Afd.

1^4

En

2.

hoe hoog

toch,

Compendium

encyclopaedisch oogpunt ook Bullinger's

uit

moet aan

staat,

BÜLLINGER.

Hfst. III. § 66.

boven

Calvijn's Institutio niet alleen

Melanchthon's Loei, maar ook boven Bullinger's Compendium de

worden toegekend. Want

prijs

hem

Bullinger, die na niet

schreef,

de doctriua, maar de

de H. Schrift

Calvijn

staat

al

met

hiermee

op hetzelfde standpunt, dat beiden geven, en beiden

religio Christiana eere

principium voor de kennisse dezer religie op

als

den voorgrond plaatsen, en

de inleiding op hun dogmatischen

in

arbeid als zoodanig vindiceeren, toch deed Calvijn daardoor een veel beduidender stap voorwaarts, dat in

humanae

Van

menti,

et

quidem

het eerste zegt

religionis

Deus ipse indidit tam barbara natio,

versis

Deum

haec persuasio, §

Door

1).

dit

den schakel, die de

.

.

.

aliae

tam

efferata, cui

ille

En hij

H. Schrift

won

verband

in

hieraan nu hechtte

van den consensus

hij

(Cicero)

non insideat

esse" (lust. Relig. Christ. ed. 1,559,

gelukkig gekozen uitgangspunt

door wat

vast,

„Adde quod

numinis intelligentiam uni-

sui

Nulla est etiam, ut ethnicus

autoriteit der

inesse

sensum,

quidem, ne quis ad ignorantiae

nulla gens

onze menschelijke natuur.

argument

si

quamdam

praetextum confugeret,

„Quemdam

hij:

naturali instinctu, divinitatis

extra controversiam ponimus;

III.

op het semeu

den natuurlijken mensch terrugging, en meer nadruk op den

consensus ecclesiae legde.

ait,

hij

nD

-

I-

c

-

Calvijn

zette

met

het historisch

ecclesiae schreef:

quoque sunt optimae rationes cur pondere suo

non careat ecclesiae consensus. Neque enim pro minimo ducendum est,

ex quo scriptura publicata

constanter

modis eam

in

obedientiam

eius

vel

fuit,

tot

consensisse;

semper tarnen

nabilem

utcunque miris

et

opprimere, vel evertere, vel inducere prorsus et

ex hominum memoria obliterare satan sit,

saeculorum voluntates

instar

perstitisse.

cum

palmae superiorem

Siquidem nemo

sophista, vel rhetor olim fuit, qui

toto

mundo

conatus

evasisse, et inexpug-

fere excellentiore ingenio, vel

vim suam adversus ipsam non

intenderet; nihil tarnen profecerunt omnes" (ibidem

c.

VIII.

£ 12).

Door deze beide schrander gekozen bewijsvoeringen bereikte Calvijn het hooge encyclopaedische standpunt, dat eenerzijds de zelfstandigheid

der

Theologie

niet

leidde

isolement, en dat anderzijds de organische

tot

een anorganisch

samenhang der Theologie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen