Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 498

490 Afd.

gouvernement, apologie

op grond waarvan

Ten

indeelt.

et

polémique"

Een opsomming,

voor de „Fonctions par lesquelles 1'Eglise

elle-même

et a assurer sa croissance inté-

tweede, die voor de

en ten

57).

(p.

de vakken dan in twee hoofdgroepen

hij

eerste, die

travaille a se conserver

rieure";

ERNEST MARTIN', LICHTENBERGER, ENZ.

Hfst. III. § 140.

2.

„Fonctions par lesquelles

1'Eglise travaille a conquérir ce qui lui est étranger et a croitre

extérieurement"

(p.

de „Theorie du

culte,

de

1'Eglise,

Onder de

78).

de

cure d'ames,

la

1'assistance ecclésiastique,

eerste

groep neemt

constitution et

la

de

la

discipline

Apologétique

et

dan

hij

du gouvernement de ecclésiastique, de

Polémique"; en onder

de tweede groep de „Theorie de 1'instruction catéchétique, de mission critiek

intérieure,

op

des

et

dit stelsel ligt

missions

extérieures"

(p.

voor de hand. Uitnemend

ziet

la

De

78).

Vaucher

dat het niet aangaat de practische vakken te beperken tot

in,

de theorie van de ambtelijke functiën van den predikant. Naar Schriftuurlijke

en Gereformeerde beginselen

is

er

geen ecclesia

moet dus niet alleen met den predikant, maar met alle ambtsdragers en evenzeer met het „element laique" worden gerekend. Dit goede verspeelt Vaucher echter, doordien hij niet aan den Koning der Kerk vraagt, welke haar constitutie, haar organen en de functiën van haar organen zijn, maar op dit representativa, en

antwoord aan het actueele leven der Kerk ontleent. Deze methode ware nu nog denkbaar, zoo de Kerk constant

alles het

in

haar verschijning was, en geen gevaar liep van deformatie.

Nu

echter dit gevaar van deformatie niet slechts denkbaar,

maar

kan men uiteraard met deze bloot empirische opDe vraag is niet, hoe de Kerk is, maar hoe ze zijn moet. Anders toch gaat alle critische beschouwing te loor. Vaucher heeft dit zelf gevoeld, door van een „Théologie pratique de notre temps" te spreken, maar juist hierdoor dan ook zeer reëel

is,

vatting niet volstaan.

zelf vonnis

over

zijn stelsel

gestreken.

Wat toch is een

wetenschap,

meekruit met het oeverzand? Zijn tweede fout is, dat hij, meenende zulks niet te doen, toch van een „idéé préconcue de die

1'Eglise"

zich

zelf

Vandaar,

uitgaat,

en

ze

ontwikkelend dat

alle

in evolutionistischen zin opvat, als

wezen,

dat

zich

zelf

„Selbstzweck"

een is.

hooger doel voor de Kerk wegvalt, en ze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen