Parlementaire redevoeringen - pagina 38

— 1902.

ZITTING 1901

36 houden rede

een argumentum ad hominem.

toont,

tegen de tractaten gestemd,

om

Spreker

had

zelf

het pijnlijke, dat er in zou schuilen,

om

stemmen en daarna niets te doen. Aan het Kabinet, dat werd nu. naar het scheen, met andere woorden ze doorzette, terecht gevraagd: Zijt ge dan nu in den geest der gesloten tractaten werkzaam geweest? „Wordt dan toch de geheele Vredesconferentie", voor

er

zoo

te

vroeg

ook,

hij

„niet

gemaakt

tot

eene

{Handelingen,

farce?"

bladz. 511). blijkt, dat van kritiek op de „politiek van door het vorige Ministerie gevolgd, bij den tegenwoordigen Minister van Binnenlandsche Zaken, toen hij nog lid der Kamer was, geen sprake is geweest. Onjuist is dan ook de voorstelling, alsof hij

Uit

bovenstaande

het

neutraliteit",

zich

Kabinet dit

had opgeworpen van diegenen in den lande, die het optreden tegen Engeland hadden willen prikkelen. Hij heeft

tolk

als

tot

noch

Kamerlid

als

noch

journalist

als

gedaan, maar steeds, zelfs

persoonlijk, volstandig geweigerd, aan eenige meeting te dier zake deel

nemen, of, hoe sterk ook geprest, eene adresbeweging aan de Koningin op touw te zetten of aan te moedigen. Ten volle beseffende, dat elke actie van dien aard toch geen doel zou treffen en de Regeering in de ernstigste moeilijkheden zou kunnen brengen, heeft hij eiken aandrang, Ook wat het Verslag ten deze op hem uitgeoefend, beslist weerstaan. te

beweert,

nl.

dat de uitslag der verkiezingen den invloed

Afrikaanschen

van aan

iets

rechterzijde

is) in

Zaken

van den Zuid-

ondergaan hebben, mag (zoo er

gesteld

worden.

In

zijne

te

Utrecht op 17 April dezes

heeft de tegenwoordige Minister

in het toen zittend

van Binnenlandsche

Kabinet wederom uitsluitend het accepteeren

der Vredesconferentie zonder de beide Republieken afgekeurd (bladz.

En waar

in het

den

werd

(bladz. 9),

geschiedde

dit

geheel buiten

alleen ter brandmerking van de booze waarschuwing van de anti-revolutionaire partij, om stembusstrijd toch vooral geen persoonlijk winstbejag te

met

Realpolitik, bij

5).

verder verloop dier rede de materieele hartstocht van

het imperalisme gewraakt

verband

al

geen geval op rekening van de politieke leiders der

gehouden rede

jaars

zou

oorlogstoestand

het

en

Kabinet,

ter

beoogen.

De

uitvoerigheid,

waarmede

dit

een en ander betoogd werd, beoogt

geenszins critiek op een vorig Kabinet, maar uitsluitend zelfverdediging,

en

vond haar noodzakelijkheid

in

de hinderlijke beschuldiging,

als

had

de tegenwoordige Minister van Binnenlandsche Zaken op 24 September jl. de onheuschheid tegenover het vorig Kabinet zóó ver gedreven, van het

voor

te

stellen,

als

had het toenmalig Ministerie „alles bedorven'*

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen