Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 516

Afd.

.5o8

minst

het

in

gedetailleerd

brengen

Hfst. III. §

2.

aanwezig.

niet

baljox.

143.

Veeleer geeft

hij

in zijn

voorrede

onder welke categorieën deze wijzigingen

aan,

en

te

welke

§§ de meest in het oog springende wijzigingen van elke categorie voorkomen. Voor zoover nu deze zijn,

in

wijzigingen ten doel hadden, de geschiedkundige overzichten tot

op den tegenwoordigen clopaedisch

daar immers

belang,

der

Historie

Theologie,

Wijzigingen,

die

voort te zetten, bieden ze geen ency-

tijd

en

slechts strekken

dragen geen eigen karakter.

deze

overzichten zelve in de

natura

niet

En

om

sua

den zin

hier

thuishooren.

te verduidelijken,

encyclopaedisch hebben daarom

alleen die wijzigingen beteekenis, die Reischle zelf omschrijft als

aangebracht in plaatsen, „in welchen mir die theologischen An-

schauungen des Verfassers noch nicht zur vollen Klarheit gekommen oder durch die neuere Entwicklung der Theologie überholt zu

schienen"

sein

(p.

X).

De

sterkste

wijziging, die

hij

aan-

bracht, bestaat hierin, dat Reischle de Patristiek niet meer, gelijk

Hagenbach, als onderdeel van de Dogmengeschiedenis opvat, maar als een zelfstandig vak, dat de Christelijke „Literargeschichte" tot inhoud heeft, en alzoo „das literarische Arbeiten der hiebei

mitwirkenden Manner im

sammtwirkens

charakterisirt, die

gruppirt,

und mit den

dieselbe

hervorgerufen

Symboliek kent zelfstandige

hij

Fragen und Forschungen, welche haben, bekannt macht" (p. 294). Bij de

kritischen

aan de controvers-zijde dezer wetenschap het

karakter

verband hiermede,

Rahmen ihres Lebens und GeWerke der christlichen Literatur

van

Polemiek

de Polemiek en

toe

(p.

297), terwijl hij, in

Ireniek slechts „als eigen-

thümliche Seiten an der dogmatischen Wissenschaft" gelden laat 406).

(p.

Reeds deze wijzigingen echter verraden genoegzaam de

zelfstandigheid van zijn oordeel, en de scherpte

van

zijn blik,

om

het niet te betreuren, dat Reischle ons geen zelfstandige struc-

tuur voor de Encyclopaedie in haar geheel geboden heeft. §

143. Dr.

De

J.

M.

C.

Baljon.

Utrechtsche hoogleeraar Dr.

J.

M.

C.

Baljon, wiens over-

lijden

door ons met leedwezen onder het afdrukken dezer blad-

zijden

vernomen werd, leverde een proeve van theologische

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen