Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 443

Afd.

2.

Hfst. III. §

VON HOFMANN.

128.

43,5

onder de praktische Theologie eerst de ausseramtliche, en dan de amtliche Bethatigung der Theologie aan het woord komt. Zonder

ambt treden hierbij de Polemiek en de Apologetiek op, en in het ambt de vruchten der gewone practische vakken; terwijl

Hofmann den voorslag miek nog een derde vak hij

aan

doet,

de Apologetiek en de Pole-

als Buleutik toe te

voegen, waaronder

een soort kerkelijke Casuïstiek verstaat, die aanwijst in hoe-

verre de

ideale

bevredigen

eischen

in elk

gegeven moment

al

dan

niet te

zijn.

Vraagt men nu, welk oordeel over het door Hofmann ingenomen standpunt te vellen zij, dan mag hem de lof niet onthoueen

den,

poging

ernstige

zelfs in veel degelijker zin

handhaven, en toch haar

te

hebben gewaagd, de Theologie,

dan Schleiermacher,

te beveiligen

als

tegen de gevaren, die

wetenschappelijk karakter voor haar positieven

kunnen voortvloeien. Hofmann zag uitnemend

mocht

niet

verlaagd

den,

noch ook vervluchtigd mocht worden

latie,

historische

tot

wetenschap

studie

in,

te

uit dit

inhoud zouden dat de Theologie

omtrent het verlespecu-

in subjectieve

en noch veel minder alleen op de Kirchenleitung mocht

gericht

;

maar dat ze haar motief moest ontleenen aan eene over-

tuiging omtrent de hoogste waarheid, gelijk die in het heden zich aan de ziel betuigde. Zijn teruggaan op de actie, die in de

Kerk en

in

was dan ook het

het hart der in

geloovigen van den Christus uitgaat,

den grond niet anders dan een teruggaan op

testimonium Spiritus Sancti

;

maar

dit

testimonium op

uit-

stekende wijze in organisch verband gezet met het leven der

Kerk onder haar Hoofd in den hemel. Slechts zag kwader ure bedenking in, dit testimonium Spiritus Sancti rechtstreeks in verband te brengen met de H. Schrift; en dit was oorzaak, dat hij voor het dilemma kwam te staan, om óf een schematische Dogmatiek zonder inhoud te geven, óf haar een inhoud te geven, die den schijn aannam van buiten Schrift en Kerk om ontstaan te zijn. Te vast in het geloof staande, weigerde hij alsnu zoowel het een als het ander maar Christelijke

hij

er te

;

sneed toen ook aan feitelijk

zijn

eigen stelsel de pees door, naardien

een Dogmatiek voorop

liet

gaan, die Schrift en

hij

Kerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen