Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 381

Afd.

2.

Hfst. III. §

112.

HARLESS.

373

spreekt wat op de Gesellschaflichkeit, en clan wat op het Element r/er Religion ziet, terwijl evenzoo het practisch deel eerst de practica behandelt, die

op de

Religion betrekking hebben.

hoe deze

vakken

eigenlijk

Gcsellschaft,

Reeds

dan diegene, die op de

dit laatste is het duidelijk,

ineenvloeien

Religionswissenschaft, zoo b.v. plaats

bij

met de Practica der

doordien de Polemiek hier haar

Nieuw kan hij hier alleen het Kerkrecht en de plaatsen. Maar nóg vreemder is zijn schema voor de

vindt.

Liturgiek

theoretische historie

niet

vakken der Kirchenwissenschaft, waarin de Kerkals afzonderlijk deel optreedt, maar onder de „Cul-

tur der kirchentheoretischen Wissenschaften"

Op

weg

dezen

systeem was eigenlijken

weg,

dat

dusver

in

wordt thuisgebracht.

dan ook niemand Danz gevolgd. Zijn en kon daarom geen systeem in den des woords worden. Dit neemt intusschen niet heeft

te hybridisch,

zin

Danz zeer terecht gevoeld heeft, hoe de Kerkhistorie de Theologie nog geen organisch verband had gevonden

hoe de Dogmengeschiedenis

bij het dogma en niet bij de kerken hoe de Kerk, als een verschijning van eigen

hoort;

historie

zelfstandigheid, eischte, dat de Politica Ecclesiastica en de Historia

verband traden. Zijn naam van Ekklesiologie vak stellig gelukkig gekozen.

Ecclesiastica

voor

§

dit

ii2.

G.

in

is

Adolph Harless.

C.

Prof. G. C. Adolph Harless gaf in 1837 te Xürnberg uit eene Theologische Encyklopadie und Methodologie voni Standpwikte der protestantischen Kirche; een titel, die reeds als zoodanig moeilijk gebillijkt kan worden, daar Harless zeer bepaald het oog op

de Luthersche Kerk heeft, de Gereformeerde Kerk zoo goed als negeert, en dus het recht miste, zijn eigen standpunt eils dat „der protestantisehen Kirche" aan te dienen. Onder dit voorbehoud echter ist

ligt

in

zijne

keine andere

Had

verklaring:

„Die protestantische Theologie

als die christliche" (p. 26)

aanmerkelijke winste.

Kant die „statutarische Religionen" als practische phaenomena tegen de „wahre Religion" overgesteld en Schleiermacher de onderscheidene verschijningsvormen der Christelijke toch

;

Kerk, zonder veel keur van waarheid,

gecoördineerd; Harless

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen