Parlementaire redevoeringen - pagina 412

ZITTING 1902—1903.

410

objectieve geschiedenis van de toekomst. Ik geloof, dat het beter wij zijn fantasie

Met

belangstelling

nog

afgevaardigde

woord.

verder

is

altijd

door

mij

de anarchie

opgemerkt, dat de geachte

dekt met de autoriteit van

heeft gezegd, dat de sociaal-democraten,

Hij

hen leiding en stuur aan de arbeidersbeweging in gaan, geen aanleiding hadden gegeven, om vreeze verstoring van orde en rust.

De Regeering

die te

doen ontstaan voor

achtte tot dusverre, dat wel

terdege van de zijde van de anarchisten daarvoor gevaar bestond.

van

den

natuurlijk

hij

kant

der

geheele

zijn

bestond

anarchisten

betoog

zijde.

gevaar voor verstoring van orde en rust

houding der anarchisten gedekt met de

de

maar

dan had want dan ware Doch nu door hem gevaar",

is

autoriteit

ontkend, heeft

hij

de

van de woorden, die

hier sprak.

hij

De

geachte spreker heeft voorts de slachtoffers van deze droevige debat

gebeurtenis

in

Voorzitter.

Wanneer

het

in mijn eigen

mij

in

eene

uit alle

ramp en

de positie van dien geachten spreker

kringen van het land het verwijt, dat tegen

mede had helpen veroorzaken, slotte die spanning in mijn eigen gemoed of ik ook al binnenste die stemmen tot zwijgen trachtte te brengen

opging, hoeveel

dan zou ten

Dit kan ik verstaan. Mijnheer de

gebracht.

ik toch in

verkeerde en ik hoorde mij

ellende ik

—

—

zulk een toestand brengen, dat ik er behoefte aan gevoelde, in

de schuld van mij af te werpen en die Dat daarmede de schuld niet van mijn eigen maar daaraan blijft kleven. Mijnheer de Voorzitter, zal de

publieke

vergadering

leggen op anderen.

te ziel

afglijdt,

geachte spreker mij wel willen toegeven. Ik heb in

dat

Had

zijde,

omvergestooten,

gebleven het gevaar van die laatstgenoemde alle

zijn

voor zoover van dagen was uitge-

geachte afgevaardigde hedenmorgen gezegd: „niet van onze

wel

dat

is,

daarover laten rusten.

deze de schuld op de Regeering

te

in zijn

mislukte poging,

werpen, niets anders gezien dan

de behoefte van een hart, waarin ook nobele tendenzen zich bewegen

kunnen,

om

zich te zuiveren

van de zwaarste schuld, die misschien op

een politieken leider rusten kan.

(De heer Troelstra: Wat eene

huichelarij!)

(De Voorzitter: Ik roep den heer Troelstra

tot

de orde wegens die

beleedigende uitdrukking aan de Regeering.)

heb aan het adres van dien geachten spreker nog dit te zeggen. Nogmaals heeft hij ten aanhoore van geheel Nederland klaar en duidelijk Ik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen