Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 109

Afd.

Hfst. lil. §

2.

non studio occulta

;

ordine perficeretur

;

oportcbat, est

fieret.

Et

non

PETRUS LOMBARDUS.

5.3.

nee aliquem deciperet, sed

wat hem

oen

soort

als

est

op

in zijn praefatio

een hoogeren vorm van ons bewustzijn,

tusschen

gnosis,

quemadmodum aliud, quam non

ut,

fide trinitatis zelfs verleidt, het rationeele

de waarheid

inzicht in

non

dicitur occultata,

si

monographie De

zijn

absconderetur, sed ut suo

sic est facta ut

omnibus revclata" (p. 253). Iets

IOI

schuiven. Zonder aarzelen

de

mag

fides

en

de contemplatio

in te

dus gezegd, dat reeds terstond

bij

Anselmus de Scholastiek den dubbelen karaktertrek droeg èn van uit inner lijken aandrang- op een wetenschappelijk begrijpen van het dogma uit te gaan, èn van dit te doen in de vaste overtuiging, dat de veritas divina van dezen denkarbeid niets te duchten, eer er alles bij te winnen had. Hiermee nu werd encyreuzenschrede

deze

clopaedisch

het eerst als wetenschap

gedaan, dat de Theologie voor

om haar-zelve begon beoefend

te

worden,

dualisme tusschen ons geloof en ons redelijk bewustzijn

en het

voor onhoudbaar wierd verklaard. §

Petrus Lombardus.

53.

Tusschen Anselmus en Petrus

Lombardus

is

het verschil dan

ook van formeelen aard. Beiden staan op hetzelfde standpunt, maar Petrus Lombardus'

oog

is

reeds opengegaan voor het verre van

onschuldig karakter dezer studiën. Het Sic

begon telijk

zijn

werking reeds

te doen.

et tion

van Abaelardus

Lombardus gaat daarom

opzet-

omzichtiger te werk en toont een meer conservatieven geest.

En van den anderen tisch karakter.

kant dragen zijne studiën een meer systema-

Voor Anselmus' monograhieën

de doctrina Christiana omvattende, dogmatiek.

biedt

hij

eene, heel

Zijn beduchtheid

voor het misbruik, dat van de philosophische studiën te duchten viel,

spreekt

hij

deze woorden rationi

sed veri

his,

in

uit:

voluntatem

den Prologus op „Er

zijn,"

zegt

zijn Libri

hij,

IV Senten tiar urn

„diffidentiae

filii,

qui

in

non

subiiciunt, nee doctrinae studium impendunt

quae somniarunt, sapientiae verba coaptare nituntur, non

sed placiti rationem sectantes"

(ed.

Venet. 1563. p.

ib).

En

spreekt reeds hieruit zijn diepgevoelde afkeer van deze vrijgeesten,

nog sterker geeft

hij

aan

zijn

toorn lucht, als

hij

schrijft,

dat het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen