Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 365

Afd.

Hfst. III. §

2.

HAGENBACH.

107.

357

Hagenbachs Encyclopaedie viel in den smaak. Hij sprak juist het toen opkomend geslacht van jongere theologen toe, die, van confessionalisme afkeerig en

alle

neigende

toch

meer

tot

warm

aan een wel getemperd, maar toch

merkt dan ook hoe de

ziet,

Wie

geloof.

rationalistische en piëtistische

posi-

huwen

tieve opvatting, zekeren vvetenschappelijken zin zochten te

scherp

draad

in

Hagenbach's gouden koord dooreen liggen gestrengeld. Hij was van onvervalschten oorsprong, en

daarbij subjectivist

elk lezer

even subjectief

zich

vrij

te ontwikkelen.

beteekende, Hagenbach gaf in

iets

zijn

Encyclopaedie

een student de studie het gemakkelijkst maakt

den gang schoone tuur

meest aantrok, en

boek

heeft dit

als

iets,

;

zou

Liefst

hebben

(zie

combinatie, 1

handboek'

Wat

''

stijl

was

gemakkelijk

altijd

las.

een handboek,

is

waarvoor Hagenbach

hij

litera-

gezet, die zelden vermoeide,

hierom

Juist

echter

wetenschappelijke Encyclopaedie niet dan zeer

geringe waarde. Het studie

een

wat

keur van

en een kort overzicht van de theologische

terwijl het geheel in

;

juist

een leidraad voor

:

zijner studiën, korte historische overzichten,

citaten,

daarom

liet

En wat ook

geen wetenschappelijke

zelf het

dan ook niet

uitgaf.

genoemd

ze later „Methodologische Encyklopadie"

Vorrede zur zvveiten Auflage), een zonderlinge begripsdie

ons gelukkig gespaard

ware de eenig

juiste titel

nu de inrichting van

dit

werd.

„Encyclopaedisch

geweest.

Handboek

betreft,

zoo wordt

thans algemeen toegegeven, dat het algemeene en bijzondere deel niet

op elkaar passen,

in

zooverre beide van een geheel ander

begrip der Theologie uitgaan. In het algemeene deel beluistert

ge de echo van Schleiermacher, zelf

aan het woord

positieve

in

het bijzondere deel

want wel komt

;

in

is

Hagenbach

beide de Theologie als

wetenschap voor, maar haar objectum positnm

algemeene deel de

Christelijke

de

zegt toch in

Openbaring-,

Hij

nicht

sondern ausserhalb

in het

Kerk, en in het bijzondere deel §

22:

„Die Theologie

ist

eine

und hat somit ihren wissenschaftlichen Be-

positive Wissenschaft,

stimmungsgrond

is

in

in

sich

selbst,

wie

das

reine

Wissen,

einem gegebenen, durch empirische Ver-

haltnisse bedingten Lebensgebiete, d. h. in der christlichen Kirche

und

ihrer

zeitlichen

Erscheinung".

Hier spreekt dus Schleier-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen