Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 382

Afd.

374

2.

Hfst. III. §

HARLESS.

112.

in,

en veroordeelt terecht den theo-

die niet vaststaat

in

de

overtuiging, dat zijne Theologie

de waarlijk Christelijke

is.

Alleen

het onhoudbare hiervan

ziet

loog,

voegt:

er bij

Theologieen

protestirt

„sie

kerkbegrip

Kerken,

aanvaard,

naast

en

ligt

Theologie

als

trekkelijke, zijn

het

feitelijk

als hij

voorzichtig toch uit-

absolute,

d.

Roomsche

i.

en de eigenaardige roeping van

Kerk,

die

aansluiting aan

Zijn

Hoe

als unchristlich erscheint".

wordt hiermee

gedrukt,

gaat weer te ver,

hij

nur gegen das, was ihr an andern

waartoe

andere

we

zelven hooren, miskend.

is

dan ook slechts een be-

Schleiermacher

hoofdzakelijk hierin, dat ook

hij

bepalenden factor laat optreden

de Kerk ;

in

maar, wel

verre van, evenals Schleiermacher, de Theologie uit de practische

behoefte der

Kerk

Kerk

af te leiden, dringt Harless' Theologie in de

haar hart door, en zet

tot

hij

zich tot het onderzoek naar

het wezen en den inhoud van den „christlicher Glauben", in de dat dit geloof tot overtuiging van wezenlijke waar-

overtuiging,

heid ist

Zoo

leidt.

luidt

dan

zijn definitie

:

„Die christliche Theologie

also die wissenschaftliche Erkenntniss des Glauben s

nach seinem

Grund und Wesen sie geht vom Glauben aus und führt zu ihm zurück" (p. 25). Daar hij zwijgt van den inhoud van dit geloof ;

is

zijn

ook

Theologie

openlijk

uiteraard

subjectief

gelijk hij er

getint,

dan

voor uitkomt., dat „die christliche Religion eine

in

Welt gekommene Wahrheit und Kraft" is, maar die eerst „durch Aneignung in der Erfahrung' gekend wordt; deze „Erfahrung" van de „Wahrheit und Kraft" der Christelijke religie noemt hij „Glaube" en het is de „Erkenntniss" van deze „Erfahrung", die de Theologie zich als haar taak ziet aangewezen die

(p.

24, 25).

tisch

en

Alleen omdat deze „Erfahrung des Glaubens" niet atomis-

voorkomt, maar steeds

dus

een

in

kerkelijk

in

gemeenschap met gelijkgezinden

instituut,

draagt

zijn

Theologie een

kerkelijk karakter. Feitelijk

en

komt

vandaar,

Theologie

dat

uitgaat

waar Schleiermacher stond, de beoordeeling van het organisme der

dus toch weer

hij ln'j

bij

uit,

van de grondgedachte, dat het Christendom

een dubbele geschiedenis heeft, „eine Geschichte seiner Gründung,

und eine Geschichte seiner Verbreitung"

(p.

2

.

:

on

in

zooverre

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen