Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 275

Afd.

2.

morum bijkomen, maar wie

integritasque

bespeurt toch aanstonds, hoe

terugkomt

eruditio"

op

BUDDEUS.

Hfst. III. § 87.

waarin

eruditie,

zekere

zijn praefatie doorleest

rusteloos op de „exquisita solidaque

hij

pag. b.

(praef.

267

verso); een herhaald dringen

1

met

tegenstelling

opzettelijke

het

Even duidelijk blijkt uit Buddeus' voorrede, dat hij zich bewust was van zijn breuk e met de oude orthodoxie, die sinds het einde der i7 de eeuw al meer terrein verloor; eene wijziging, die volgens Buddeus met eene wijziging onmiskenbaar

Piëtisme

is.

de algemeene geestesrichting samenhing.

in

„Ecquis enim

est,

que consistere

Hij

schrijft

qui ignoret, litterarum studia non

sed

loco,

eamdem

mutari? Certe qui,

quotidie

toch

uno eodem-

illorum hodie esse faciem, sibi persuaserit, quae ante viginti, aut

omnino

triginta annos, fuit, se

ignarum eorum omnium, quae

Quod

urbe erudito geruntur, demonstrabit.

genere

se habet, sic nee eam,

ita

decet, mutationis istius

En ook

dat

denken, dan

expertem

manifestum

incrementis,

partium"

est" (praef. p. a.

bijeenzameling van

het nieuwe, dat

fatis,

allerlei historische bijzonder-

hij levert, als:

toch

te verhelen. Zelf

„tractatio

de origine,

corruptione, emendatione singularum theologiae

(ibidem).

hierdoor

Eerst

hoopt

hij

duidelijk

uitkomen „quam

late tJicologicae eruditionis pateat

Buddeus

dan ook metterdaad

levert

2).

deze eruditio minder als poging tot zelfstandig'

als

hij

in

eruditionis

qua theologum imbutum esse

esse.

heden bedoeld was, toont Buddeus allerminst omschrijft

omni

ut in

niet

campus"

te

doen

(p. b. 2).

slechts een catalogus

van de voornaamste geschriften over elk vak, gelijk Lange nog deed, maar geeft ook historische overzichten van de wijze, waarop elk vak zich ontwikkeld heeft. Hij volgt daartoe de eenigszins zonderlinge indeeling in: thetische Theologie, met bijvoeging

van de Symboliek, de Patristiek en de Moraal. recht,

het Kerk-

of de iurisprudentia ecclesiastica. Voorts de Polemiek.

ten slotte de Exegese. die

Dan

blijkbaar

waarbij

hij

vaardigt:

door

Een noch

zijn

logische,

historische

En

noch volledige indeeling,

neiging beheerscht werd, en

de vooraanplaatsing van de Dogmatiek aldus recht-

„Ad

singulas

theticam seu dogmaticam

porro .

.

.

dum descendo

theologiae partes.

primo, ut par erat, posui loco.

Cum

enim fundamenta, seu elementa theologiae. exhibeat, nonsineratione

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen