Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 347

Afd.

praescriberet

vandas"

Hfst. III. §

2.

DU PIN EN GERLERT.

in poenitentiae Tribunali

regulas,

376).

(p.

104.

der Christelijke vrijheid zou uitloopen.

§

ten opzichte van de

geen ander standpunt dan Aquaviva

hij

in.

het gevoelen van Louis Ellies

du Pin

is

gemeenlijk

hooge waarde gehecht. Du Pin toch was niet bon cathomaar syncretist, en daarbij onmanlijk genoeg, om voor de

te

lique,

censuur,

tot

twee malen

terug te trekken. zijn

Ook

Louis Ellics dn Pin en Martin Gerbert.

104.

Ook aan een

universim obser-

wat natuurlijk op een nog sterker binden

Iets,

philosophie neemt

339

leerstellig

toe,

op

schrift

tegen Rome, had

verzet

met de beginselvastheid,

gebracht gevoelen

hij

toch niets gemeen

die een tijdlang deze beide richtingen

Du

Veeleer herinnert

sierde.

zijn

Gallicaansch in het kerkrecht en Jansenist in

breede geleerdheid, als door

Pin aan Erasmus, zoo door zijn

zijn

halfslachtigheid van karakter.

Het oordeel nu van zulk een man over de Theologie en haar methode kon uiteraard geen richting vertegenwoordigen en heeft dus

voorbijgaand

slechts

Théologie,

Paris,

belang.

Zijn

Methode pour

verscheen dan ook anoniem, en

17 16,

door den protestantschen godgeleerde Christell

Du

is

Aug. Vind.

eerste

kapittel

Zijn theologisch standpunt geeft

1722).

in

dier

voege aan, dat er

eerst

in het Latijn,

Pins naam, uitgegeven, [Methodus studii theologici recte

tuendi, zijn

étu dier la

is

op

instihij in

een Theologia

gegevens der natuur wordt geput, en daarna een Theologia revelata, in de H. Schrift en in de traditie; maar zóó dat de vraag, of deze revelatio geloof verdient, door de ratio naturalis, die uit de

moet worden uitgemaakt. Hij zegt toch: „Avant de se rendre a cette autorité, il est nécessaire, que la raison soit persuadée que cette autorité est infaillible, et qu'elle juge qu'il est constant,

que

Dogmes ou les maximes sont appuyées sur cette autorité" (p. 2). Den gang van het theologisch onderzoek bakent hij diensvolgens aldus af: i. met het redelicht vaststellen, dat er een God is en dat deze God gediend moet worden; 2 de valsche godsles

.

verwerpen;

diensten

erkennen; religie

ons

4

.

3

.

de

Christelijke

religie

als

de

ware

onderzoeken, welke waarheden deze Christelijke

leert;

5

.

de philosophie

als

instrument gebruiken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen