Parlementaire redevoeringen - pagina 116

;

ZITTING 1901

114

— 1902.

waar het Rijk geen toezicht heeft. Ik voelde, dat ten deele hierin waarheid lag en daarom heb ik aan mijn ambtgenoot van Buitenlandsche daar,

Zaken gevraagd,

zich te

wenden

tot

de Belgische Regeering, met ver-

zoek of niet, uitsluitend met het oog op de Nederlandsche krankzinnigen, zou kunnen worden toegestaan eene zekere vrijheid, daarin bestaande, dat een inspecteur van onzentwege gezonden werd om naar den welstand van krankzinnigen

Nederlandsche

Of

brengen.

dit

woord gekregen. die te

Gheel

volkomen

om

ander

gesticht,

gewend

daar

te

te

inlormeeren en daaromtrent bericht

hoop

ik,

houden.

de maatregel, dien

dat

men

een tijdlang

de menschen, die er waren, over

psychologisch absoluut verkeerd

is.

in

het vizier

brengen naar een

te

Menschen,

die daar

en eene zekere vrijheid van beweging hebben, zou

zijn

te

nog geen antdat het mogelijk zal zijn, de menschen, Met den heer Van Kol ben ik het

toegestaan, weet ik niet, ik heb

In elk geval

zijn,

eens,

heeft gehad,

worden

zal

men

op het lijf jagen, indien men ze overbracht naar een ander gesticht. Naar mijn overtuiging is voor de krankzinnigen niets zoo verkeerd als juist datgene wat hen psychologisch sterk aangrijpt. Wat zij in de eerste plaats noodig hebben, is rust en kalmte; en ik vond dan ook geen vrijheid, den vroeger gekozen weg, om patiënten uit Gheel naar Nederland terug te doen keeren, op te gaan, doch heb integendeel maatregelen genomen, dat velen daar kunnen blijven. Er worden twee wegen van verpleging voorgesteld de gezinsverpleging en de verpleging in koloniën. Wat de gezinsverpleging betreft, kan den

doodsschrik

:

Grave wordt toegepast, maar op uiterst bescheiden wijze; in het eerste jaar was er één en thans zijn er 4 in die verpleging; ik geef toe, dat dit cijfer, evenals te Medemblik, zeer klein is, doch het komt mij voor, dat men in deze zeer voorzichtig te werk moet gaan. De

ik zeggen, dat die

ook

zenuwlijders

zijn in

n.1.

in

ons land

in

betrekkelijk groot aantal aanwezig

en het onderscheid tusschen dezen en krankzinnigen kelijk te

maken.

In den laatsten

gestichtjes opgericht,

tijd

zijn in

gewone huizen voor

is

niet

zoo gemak-

ons land allerwegen kleine

zenuwlijders, en dikwijls

blijkt,

zeker soort van sociaal gefailleerden, die geen middel van bestaan

dat

hebben, zulk een zenuwlijders-verblijf inrichten, en soms een paar kamers

op een dorp huren, is

eigenlijk

het

gezin"

om

aldus van de zenuwlijders te leven.

geen controle. ontstaat

Wanneer

later

Daarover

„krankzinnigen-verpleging in

onder controle, dan komt het gevaar, dat men een weer tot minder

soort zenuwlijdersverpleging in de gezinnen krijgt, die

gunstige toch

toestanden

leidt.

Men moet

streven naar gezinsverpleging en

gevaar trachten te voorkomen. Voorts ben ik het met den geachten spreker eens, dat de gezinsverpleging niet het ideaal bereikt, dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen